Miłość idealistyczna i romantyczna w "Lalce"
Stanisław Wokulski, główny bohater "Lalki", przeżywa nieszczęśliwą miłość do Izabeli Łęckiej, którą idealizuje i postrzega jako uosobienie wszystkiego co piękne i szlachetne. Jego uczucie jest tak silne, że determinuje wszystkie jego działania - wyjeżdża do Bułgarii by zdobyć majątek, uczy się angielskiego i wchodzi w środowisko arystokracji, zaniedbując przy tym dawnych przyjaciół i interesy.
Miłość Wokulskiego do Izabeli ma charakter idealistyczny i romantyczny. Bohater nie dostrzega wad ukochanej, ignoruje inne kobiety (nawet tak wartościowe jak pani Stawska) i jest gotów wybaczyć jej wszystko. Nawet gdy odkrywa, że Izabela prowadzi z nim wyrachowaną grę, wraca z Paryża na wieść od pani Zasławskiej, by ponownie walczyć o jej serce.
Ostatecznie to właśnie idealizowane uczucie staje się przyczyną klęski Wokulskiego. Bohater uświadamia sobie, że jego sposób rozumienia miłości został wypaczony przez ideały romantyczne, co wyraża rzucając na podłogę książkę Mickiewicza i oskarżając romantyzm o swoje nieszczęścia.
⚠️ Uwaga: Wokulski jako idealista to jedna z najważniejszych cech bohatera - jego idealizm w miłości pokazuje, jak romantyczne wyobrażenia mogą zderzać się z brutalną rzeczywistością, prowadząc do osobistej tragedii.
Przeciwko takiej romantycznej wizji miłości występuje Ignacy Rzecki - mimo że sam jest idealistą politycznym, podkreśla, że wyidealizowana miłość nie prowadzi do niczego dobrego. Sam doznał zawodu miłosnego, gdy jego ukochana spotykała się z innym, jednak ta bolesna lekcja uczyniła go mądrzejszym i bardziej doświadczonym człowiekiem.