Początki i ramy czasowe romantyzmu
Nazwa romantyzm wywodzi się od łacińskiego słowa "romantikus" oznaczającego "niezwykły". Termin ten początkowo odnosił się do dzieł pełnych legend, baśni, nastrojowości i refleksyjności. Z czasem romantyzm stał się postawą życiową, która przedkładała uczucia i wyobraźnię nad rozum.
W Europie romantyzm trwał od Wielkiej Rewolucji Francuskiej (1789) do Wiosny Ludów (1848). W Polsce za symboliczny początek uznaje się 1822 rok, kiedy Adam Mickiewicz wydał "Ballady i romanse", a koniec epoki wyznacza upadek powstania styczniowego w 1864 roku.
Polski romantyzm dzieli się na dwa etapy: przedlistopadowy i polistopadowy. Był to czas intensywnej walki o niepodległość, niestety zakończonej klęskami. Po upadku powstania listopadowego wielu twórców udało się na emigrację. Mimo porażek, duch walki nie gasł aż do klęski powstania styczniowego, która zamknęła epokę.
Warto zapamiętać! Romantyzm w Polsce nie był tylko nurtem w sztuce, ale przede wszystkim odpowiedzią na utratę niepodległości. Dla romantyków literatura stała się sposobem walki o tożsamość narodową.
