Geneza i oblicza romantyzmu
Romantyzm narodził się na tle burzliwych wydarzeń historycznych, które zmieniły oblicze Europy. W Europie kluczowe były: Wielka Rewolucja Francuska (1789), rządy Napoleona oraz kongres wiedeński (1815). W Polsce epoka ukształtowała się w cieniu rozbiorów, powstania Królestwa Polskiego i zrywów narodowowyzwoleńczych.
Sfera polityczna romantyzmu wiązała się z ogromnymi przemianami na mapie Europy. Napoleon stał się symbolem nowych czasów - człowiek z ludu, który jako wybitna jednostka wpłynął na losy świata. Dzięki niemu rozpowszechniły się hasła rewolucyjne: równość, wolność i braterstwo. To właśnie wtedy zaczęła się budzić nowoczesna świadomość narodowa.
W sferze społecznej epoka miała charakter mieszczański. Rozwijały się metropolie jak Paryż i Londyn, powracano do republikańskich wzorców, a demokratyzm stał się podstawą nowego społeczeństwa.
Ciekawostka! Romantyzm był świadomym odrzuceniem oświeceniowego racjonalizmu. Romantycy wierzyli, że rzeczywistości nie da się poznać wyłącznie rozumem - cenili intuicję, irracjonalizm, religię i metafizykę jako drogi do prawdy.






























