Romantyzm - Podstawowe Założenia i Idee Epoki
Romantyzm jako epoka literacka ukształtował się w Europie między 1789 a 1848 rokiem. Okres ten rozpoczął się wraz z wybuchem wielkiej rewolucji francuskiej, a zakończył wydarzeniami Wiosny Ludów. Cechy literatury romantycznej opierały się na kilku fundamentalnych założeniach filozoficznych i artystycznych, które radykalnie zmieniły sposób postrzegania świata i człowieka.
Główne idee romantyzmu koncentrowały się wokół dwóch kluczowych koncepcji filozoficznych. Pierwszą z nich był irracjonalizm, który podważał oświeceniową wiarę w rozum i racjonalne poznanie. Irracjonalizm w romantyzmie przejawiał się w zainteresowaniu zjawiskami nadprzyrodzonymi, stanami odmiennymi świadomości oraz intuicyjnym poznaniem rzeczywistości. Drugą fundamentalną ideą był indywidualizm w literaturze, który podkreślał wyjątkowość jednostki i jej prawo do samostanowienia.
Definicja: Filozofia romantyzmu opierała się na przekonaniu, że rzeczywistości nie można poznać wyłącznie rozumem, a najważniejszymi narzędziami poznawczymi są uczucia, intuicja i wyobraźnia.
W sztuce romantycznej szczególne miejsce zajmowała natura, która przestała być jedynie tłem wydarzeń, a stała się aktywnym uczestnikiem akcji. Ludowość w romantyzmie wyrażała się poprzez zainteresowanie folklorem, legendami i tradycjami ludowymi, co przyczyniło się do rozwoju literatury patriotycznej i narodowej.
