Charakterystyka starożytności
Starożytność (inaczej antyk, od łacińskiego antiquus - dawny) obejmuje okres od wynalezienia pisma do upadku cesarstwa zachodniorzymskiego w 476 roku n.e. Dzieli się na trzy główne etapy: okres archaiczny , klasyczny oraz epokę hellenistyczną .
Starożytna filozofia była niezwykle bogata w różnorodne nurty. Stoicy (Zenon z Kition, Seneka) wierzyli w spokojne przyjmowanie losu i kierowanie się rozumem, a nie emocjami. Z kolei epikurejczycy stawiali na szczęście i czerpanie przyjemności z każdej chwili, wyrażone w słynnym "Carpe diem" Horacego.
Inne ważne nurty to hedoniści uznający przyjemność za najwyższy cel, sceptycy powstrzymujący się od wydawania opinii, oraz cynicy odrzucający normy społeczne. Natomiast sofiści twierdzili, że prawdy obiektywne nie istnieją, a najważniejszy jest rozum.
💡 Sokrates, autor słynnych słów "Wiem, że nic nie wiem", Arystoteles ze swoją koncepcją "złotego środka" oraz Platon z idealistycznym postrzeganiem rzeczywistości to trzej najsłynniejsi filozofowie, których myśli wpływają na nasze rozumienie świata do dziś.
