Literatura i sztuka antyczna
Literatura starożytna opierała się na kilku kluczowych zasadach: mimesis (naśladowanie rzeczywistości), decorum (stosowność stylu do treści) oraz zasada trzech jedności (czas, miejsce, akcja). Te reguły sprawiały, że dzieła były harmonijne i proporcjonalne.
Ważne pojęcia epoki to katharsis (oczyszczenie emocjonalne poprzez sztukę), fatum (nieuniknione przeznaczenie) oraz sacrum i profanum (rozróżnienie między tym, co święte i świeckie). Z antyku wywodzą się również ponadczasowe wzorce osobowe: nieustraszony heros (Achilles), buntownik łamiący reguły (Prometeusz), podróżnik pokonujący przeszkody (Odyseusz) oraz bohater tragiczny (Antygona, Edyp).
Sztuka antyczna charakteryzowała się dążeniem do harmonii i naturalnych proporcji. Złoty środek i naśladowanie rzeczywistości były podstawą piękna. Najsłynniejsze przykłady sztuki greckiej to Partenon w Atenach oraz rzeźby: Wenus z Milo i Nike z Samotraki, a rzymskiej - Koloseum, Panteon i Forum Romanum.
💡 Zasada mimesis sprawiała, że starożytni twórcy dążyli do takiego przedstawienia rzeczywistości, by odbiorca mógł się z nią utożsamić - to właśnie dlatego wiele antycznych mitów i historii wciąż przemawia do naszej wyobraźni!