Biblia i stworzenie świata

Nazwa "biblia" wywodzi się z języka greckiego i oznacza po prostu "księgi". Pochodzi od słowa "biblios" (łodyga papirusu), które przekształciło się w "biblion" (zwój papirusu, księga).

Księga Rodzaju (Genezis) to księga początków opisująca stworzenie świata. Według niej świat powstał stopniowo, zgodnie z boskim planem. Bóg ma pełną władzę nad światem, a wszystko co stworzył jest dobre i ma swoje określone miejsce w kosmosie.

Grzech pierworodny spowodował poważne konsekwencje dla ludzkości: wygnanie z raju, pojawienie się zła i negatywnych emocji, cierpienie kobiet podczas porodu, skłonność do czynienia zła, śmiertelność oraz konieczność zdobywania pożywienia w trudzie.

Warto zapamiętać: Wygnanie z raju rozpoczęło symboliczną wędrówkę człowieka, która wyraża tęsknotę za powrotem do Boga i pierwotnej harmonii.

Psalmy - liryczne modlitwy

Psalm to uroczysty utwór religijny należący do liryki, mający charakter modlitwy lub hymnu. Psalmy stanowią ważną część Biblii i są wykorzystywane w liturgii różnych wyznań.

W Biblii występuje kilka rodzajów psalmów, które pełnią różne funkcje. Psalmy błagalne (lamentacje) pisane są w obliczu niebezpieczeństwa, gdy człowiek prosi Boga o pomoc. Psalmy pochwalne (hymny) wychwalają wielkość i potęgę Boga, a dziękczynne wyrażają wdzięczność za otrzymane łaski.

Znajdziemy też psalmy ufnościowe, które pokazują pełne zaufanie do Boga oraz mądrościowe, które zawierają przemyślenia o miejscu człowieka w świecie, a także oferują rady i przestrogi.

Ciekawostka: Psalmy są jednym z najczęściej cytowanych fragmentów Biblii i inspirowały niezliczone utwory muzyczne na przestrzeni wieków.

Pieśń nad Pieśniami

Pieśń nad Pieśniami to wyjątkowa księga dydaktyczna, która uczy, że prawdziwej miłości nie można wymusić – ona przychodzi sama, w swoim czasie i nie może być efektem przymusu.

Miłość w Pieśni nad Pieśniami ma kilka charakterystycznych cech. Oblubieniec porównuje ukochaną do cennych elementów natury, podkreślając jej piękno i wartość. Kochankowie mówią o sobie tylko dobrze, pragną swojej bliskości i wyrażają tęsknotę za sobą. Ich miłość ma wymiar zmysłowy i erotyczny, ale jest to tylko pierwszy krok do miłości trwałej i doskonałej.

Pieśń nad Pieśniami zawiera głęboką alegorię – ukryte, jednoznaczne znaczenie. W tradycji chrześcijańskiej oblubieniec symbolizuje Chrystusa, a oblubienica Kościół lub wierzącego człowieka. W judaizmie oblubieniec to Bóg, a oblubienica naród żydowski.

Ważne: Choć Pieśń nad Pieśniami opisuje miłość fizyczną, jej głębszy sens odnosi się do relacji duchowej między Bogiem a człowiekiem.

Przypowieści biblijne

Przypowieść (inaczej parabola) to krótkie opowiadanie o ukrytym, symbolicznym znaczeniu, odnoszącym się do ludzkiego życia. Nazwa pochodzi od "zestawienia obok siebie" dwóch rzeczywistości: dosłownej (konkretnej, osadzonej w świecie realnym) oraz symbolicznej (abstrakcyjnej).

Przypowieści biblijne charakteryzują się kilkoma ważnymi cechami. Mają wymiar dydaktyczny – uczą wartości i postaw. Ich fabuła jest schematyczna, bez zbędnych szczegółów. Koncentrują się na postawie człowieka, a nie na rozbudowanej akcji.

Siła przypowieści tkwi w ich uniwersalności i ponadczasowości. Nie ma w nich konkretnego miejsca ani czasu akcji. Bohaterowie nie mają imion ani nazwisk – mogą reprezentować każdego człowieka. Dzięki temu przesłanie przypowieści pozostaje aktualne niezależnie od epoki.

Wskazówka: Czytając przypowieści, szukaj ukrytego przesłania – często najważniejsze jest to, co nie zostało powiedziane wprost!

Apokalipsa Świętego Jana

Apokalipsa to księga prorocka, w której Święty Jan zapowiada przyszłe wydarzenia. Wbrew powszechnemu skojarzeniu z zagładą, dla wierzących jest ona księgą optymistyczną – daje nadzieję i pocieszenie, stanowiąc zapowiedź nowego początku.

Autorem Apokalipsy jest Święty Jan – apostoł i ukochany uczeń Jezusa. Napisał ją podczas zesłania na wyspę Patmos, gdzie trafił z powodu prześladowań chrześcijan. Księga powstała, by dodać otuchy prześladowanym wyznawcom Chrystusa z Azji Mniejszej.

Samo słowo "apokalipsa" w dosłownym tłumaczeniu oznacza "objawienie" lub "odsłonięcie" – ujawnienie boskiej tajemnicy. Dopiero później nabrało znaczenia przenośnego jako "katastrofa" czy "zagłada". Jako gatunek literacki apokalipsa to utwór opisujący czasy ostateczne, zazwyczaj w sposób symboliczny.

Zaskakujące: Choć Apokalipsa kojarzy się z końcem świata, jej grecka nazwa oznacza dosłownie "odsłonięcie" – czyli odkrycie prawdy, a nie zniszczenie!

Symbolika Apokalipsy

Apokalipsa jest pełna bogatej symboliki, która przedstawia wizję końca świata. Jednym z najbardziej znanych symboli są czterej jeźdźcy Apokalipsy, którzy reprezentują kolejne etapy zagłady:

• Jeździec na białym koniu z łukiem symbolizuje Zabór – odbiera ludziom ich majątek i dobra
• Jeździec na czerwonym koniu z mieczem uosabia Mord – przynosi wojnę i zagładę
• Jeździec na czarnym koniu z wagą reprezentuje Głód – niesie brak pożywienia i drożyznę
• Jeździec na bladym koniu to sama Śmierć – ostateczna zagłada ludzkości

Ważnym elementem są również siedem pieczęci, symbolizujące tajemnice przyszłości. Piąta pieczęć ujawnia dusze zamordowanych chrześcijan w białych szatach (symbolizujących łaskę, zbawienie i niewinność), a szósta pokazuje zniszczenie wszechświata.

Inne istotne symbole to Baranek (Jezus, niewinność, dobro), Bestia (ucieleśnienie zła) oraz Smok (Szatan). Ta symbolika tworzy obraz kosmicznej walki dobra ze złem.

Warto wiedzieć: Liczby w Apokalipsie mają szczególne znaczenie – siedem symbolizuje doskonałość, a sześć (liczba Bestii: 666) niedoskonałość i zło.