„Wybudowałem pomnik" Horacy
Pomnik z poezji? Dokładnie tak! Horacy porównuje swoją twórczość do monumentu trwalszego niż spiżowe posągi czy egipskie piramidy. Jest przekonany, że jego wiersze przetrwają wszystko: deszcze, wichury, a nawet upływ czasu.
Poeta ma świadomość swojej wartości i wyraża ją bez fałszywej skromności. "Nie wszystek umrę" - pisze, wierząc, że choć jego ciało kiedyś zniknie, jego poezja będzie żyła wiecznie. Twierdzi, że jego twórczość będzie aktualna tak długo, jak długo kapłani będą wstępować na Kapitol.
W ostatnich wersach Horacy chwali się swoim osiągnięciem - wprowadzeniem greckich wzorców poetyckich do literatury rzymskiej. Jest dumny z tego, że jako pierwszy przeniósł eolską pieśń do Italii i prosi muzę Melpomenę o laurowy wieniec - symbol poetyckiego sukcesu.
💡 Ciekawe! Horacy napisał ten wiersz ponad 2000 lat temu, a jego słowa okazały się prorocze - nadal czytamy i analizujemy jego poezję!
