Podstawy pierwiastkowania

Pierwiastkowanie to po prostu szukanie liczby, która podniesiona do odpowiedniej potęgi da nam wynik spod pierwiastka. Na przykład √16 = 4, bo 4² = 16, a ∛27 = 3, bo 3³ = 27.

Każdy pierwiastek można zapisać jako potęgę ułamkową: ⁿ√a = a^$1/n$. To bardzo przydatny sposób zapisu, szczególnie przy skomplikowanych obliczeniach.

Ważna zasada: gdy potęgujesz pierwiastek wykładnikiem równym stopniowi pierwiastka, pierwiastek znika! (ⁿ√a)ⁿ = |a|.

Pamiętaj! Pierwiastek to odwrotność potęgowania - jeśli znasz jedno, łatwo zrozumiesz drugie.

Pierwiastek z iloczynu możesz rozłożyć na dwa osobne pierwiastki: √(81 × 16) = √81 × √16 = 9 × 4 = 36. Działa też w drugą stronę - możesz łączyć pierwiastki w jeden.

Gdy nie możesz obliczyć dokładnej wartości pierwiastka, wyciągnij czynnik przed pierwiastek: √32 = √(16 × 2) = 4√2.

Działania na pierwiastkach

Możesz też wciągnąć liczbę pod pierwiastek - po prostu podnieś ją do kwadratu: 5√3 = √25 × √3 = √75. To przydaje się przy upraszczaniu wyrażeń.

Usuwanie niewymierności z mianownika to obowiązkowa zasada w matematyce. Gdy masz pierwiastek w mianowniku, pomnóż cały ułamek przez ten pierwiastek: 4/√5 × √5/√5 = 4√5/5.

Dodawanie i odejmowanie pierwiastków możesz wykonywać tylko wtedy, gdy pod pierwiastkami są identyczne liczby. Dodajesz wtedy tylko współczynniki przed pierwiastkami: 2√2 + 4√2 = 6√2.

Wskazówka! Przed odejmowaniem zawsze sprawdź, czy możesz wyciągnąć czynniki przed pierwiastki - to ułatwi obliczenia.

Przy odejmowaniu pamiętaj o wyciągnięciu współczynników: √45 - √12 - √5 = 3√5 - 2√3 - √5 = 2√5 - 2√3. Widać, że można odjąć tylko pierwiastki z takich samych liczb.