Prawa człowieka i ich historia
Prawa człowieka to zbiór uprawnień przysługujących każdej osobie od urodzenia aż do śmierci, bez względu na wiek, płeć czy pochodzenie.
Historia praw człowieka w skrócie:
- Kodeks Hammurabiego (1792 r. p.n.e.) - wprowadził zasadę "oko za oko, ząb za ząb"
- Prawo Rzymskie - stworzyło fundamenty współczesnych systemów prawnych
- Wielka Karta Swobód (1215 r.) - ograniczyła władzę króla Jana Bez Ziemi
Okres Oświecenia:
- Deklaracja Niepodległości USA (4 lipca 1776 r.)
- Deklaracja praw człowieka i obywatela (28 czerwca 1789 r.) - wprowadziła:
- równość ludzi wobec prawa
- prawo do wolności
- wolność słowa
Przełomowym momentem było uchwalenie Powszechnej deklaracji praw człowieka przez ONZ 10 grudnia 1948 r.
Kluczowe pojęcie: Nienaruszalne prawa człowieka to uprawnienia, których żadna władza nie może nikogo pozbawić, są one wrodzone i nieodłączne od ludzkiej godności.
Cechy praw człowieka:
- Powszechne (uniwersalne) - są takie same dla każdego bez względu na narodowość, wiek, płeć itp.
- Przyrodzone (naturalne) - otrzymujemy je z chwilą narodzenia, obowiązują niezależnie od woli władz i przepisów prawa
- Nienaruszalne - żadna władza nie może ich nikogo pozbawić
- Niezbywalne - nawet sam człowiek nie może się ich zrzec



