Ciało owada składa się z trzech głównych części: głowy, tułowia i odwłoku. Na głowie znajdują się czułki, oczy złożone i aparat gębowy, natomiast na tułowiu umiejscowione są odnóża kroczne (zawsze trzy pary) oraz skrzydła. Budowa ciała owadów jest przystosowana do ich środowiska życia i sposobu odżywiania.

Rozwój owadów z przeobrażeniem zupełnym składa się z czterech etapów. Najpierw samica składa jaja, z których wykluwają się larwy. Następnie larwa przekształca się w poczwarkę, która jest stadium spoczynkowym. Z poczwarki wylęga się ostatecznie postać dorosła (imago). Przykładami owadów przechodzących taki rozwój są motyle i chrząszcze.

U owadów występują różne typy aparatów gębowych, które są przystosowane do ich sposobu odżywiania. Wyróżniamy aparaty: gryzący (np. u chrząszczy), kłująco-ssący (np. u komarów), liżąco-ssący (np. u much) oraz ssący (charakterystyczny dla motyli). Każdy z tych aparatów ma specyficzną budowę umożliwiającą pobieranie konkretnego rodzaju pokarmu.

Owady pełnią wiele ważnych funkcji w środowisku. Do pozytywnych należy zapylanie kwiatów, produkcja miodu oraz oczyszczanie środowiska. Jednak istnieje też ich negatywna strona - mogą wyrządzać szkody w uprawach, niszczyć produkty żywnościowe oraz uszkadzać drewniane konstrukcje domów. Mimo wszystko, korzyści płynące z obecności owadów przewyższają ich negatywny wpływ.