Nadczynność i niedoczynność gruczołów dokrewnych
Zaburzenia hormonalne mogą występować w dwóch głównych formach: nadczynności (gdy gruczoł wydziela zbyt dużo hormonów) lub niedoczynności (gdy produkcja hormonów jest niewystarczająca). Każdy gruczoł dokrewny ma swoje specyficzne konsekwencje tych zaburzeń.
Tarczyca przy nadczynności powoduje chorobę Gravesa-Basedowa, a przy niedoczynności u dzieci kretynizm, a u dorosłych powiększenie tarczycy i zmęczenie. Przysadka z kolei przy nadmiarze hormonu wzrostu prowadzi do gigantyzmu lub akromegalii, a przy niedoborze do karłowatości.
Inne gruczoły również mają charakterystyczne objawy zaburzeń - przytarczyce wpływają na gospodarkę wapniową, grasica na układ odpornościowy, a nadnercza na metabolizm i ciśnienie krwi. Trzustka przy niedoczynności powoduje cukrzycę typu I, natomiast zaburzenia w działaniu jąder i jajników prowadzą do problemów z płodnością i rozwojem cech płciowych.
Ciekawostka! Hormony produkowane przez gruczoły dokrewne działają jak "posłańcy chemiczni" w naszym organizmie - mimo że występują w niewielkich ilościach, ich wpływ na funkcjonowanie całego ciała jest ogromny!
