Budowa i funkcje łodygi
Łodyga stanowi podstawowy element pędu, który może być nadziemny lub podziemny. Pęd składa się z organów wegetatywnych (odpowiedzialnych za odżywianie, wzrost i rozmnażanie bezpłciowe) oraz generatywnych (związanych z rozmnażaniem płciowym).
Przyglądając się budowie zewnętrznej łodygi, zauważysz charakterystyczne elementy: międzywęźla, węzły, pąk wierzchołkowy i pąki boczne. Te struktury decydują o wzroście i kształcie rośliny. Natomiast budowa wewnętrzna łodygi różni się w zależności od typu rośliny - inaczej wygląda u paproci, a inaczej u roślin nasiennych (nago- i okrytonasiennych).
Kluczową rolę w rozwoju łodygi pełni kambium - tkanka twórcza, która nie pracuje z taką samą intensywnością przez cały rok. Największą aktywność wykazuje wiosną i latem, tworząc jaśniejsze drewno wiosenne o większej średnicy naczyń niż drewno letnie. Przyrost drewna z jednego roku tworzy słój przyrostu rocznego.
💡 Główną funkcją łodygi jest transport wody i asymilatów (produktów fotosyntezy) z korzeni do liści i odwrotnie, co umożliwia roślinie prawidłowe funkcjonowanie.
Rośliny wykształciły różne modyfikacje łodygi przystosowujące je do różnych warunków. Przykładem są bulwy - krótkie, zgrubiałe łodygi pełniące funkcję spichrzową (magazynują substancje) i przetrwalnikową, jak w przypadku ziemniaka.
