Różnorodność i czynności życiowe parzydełkowców
Polip i meduza różnią się znacząco - polip jest osiadły i długowieczny z cienką warstwą mezoglei, podczas gdy meduza prowadzi swobodny tryb życia, jest krótkotrwała i ma grubszą warstwę mezoglei. W zależności od dominującej formy, parzydełkowce dzielimy na: okrążkopławy, stułbiopławy, kubopławy i koralowce.
Parzydełkowce to głównie drapieżniki polujące za pomocą czułków. Po sparaliżowaniu ofiary przez komórki parzydełkowe, wprowadzają ją do jamy gastralnej, gdzie zachodzi dwuetapowe trawienie: zewnątrzkomórkowe (enzymy wydzielane do jamy) i wewnątrzkomórkowe (wewnątrz komórek trawiennych). Niektóre gatunki żyją w symbiozie z autotroficznymi protistami.
Układ nerwowy parzydełkowców jest rozproszony (siateczkowy), a bodźce odbierają komórki zmysłowe epidermy. Meduzy mają specjalne narządy zmysłowe - ropalia, zawierające oczka (skupiska światłoczułych komórek) i statocysty (narządy równowagi). Meduzy poruszają się ruchem odrzutowym, larwy za pomocą rzęsek, a polipy są zwykle osiadłe.
Pamiętaj! Gdzie żyją parzydełkowce? Środowisko ich życia jest zróżnicowane - okrążkopławy żyją tylko w słonych wodach, stułbiopławy w słodkich i słonych, kubopławy w ciepłych wodach morskich, a koralowce wyłącznie w morzach.