Ryby to ogromna i zróżnicowana grupa kręgowców wodnych, która przystosowała...
Ryby: Podstawowe Informacje o Żuchwowcach Wodnych








Podział i cechy ogólne ryb
Ryby dzielą się na dwie główne grupy: chrzęstnoszkieletowe (rekiny, płaszczki i chimery) oraz kostnoszkieletowe, które obejmują promieniopłetwe (wszystkie popularne ryby jak płoć czy pstrąg) oraz mięśniopłetwe (latimeria i ryby dwudyszne).
Ciało ryby ma charakterystyczny kształt wrzecionowaty, który umożliwia łatwe pokonywanie oporu wody. Składa się z trzech części: głowy, tułowia i ogona, przy czym głowa i tułów są sztywno połączone. Uniesiony ogon zapewnia siłę napędową podczas pływania.
Ryby posiadają zarówno płetwy parzyste (piersiowe i brzuszne), jak i nieparzyste (grzbietowe, odbytowe i ogonowa). Ich ciało pokrywa skóra, która składa się z naskórka i skóry właściwej. W skórze znajdują się gruczoły śluzowe zmniejszające tarcie podczas pływania oraz komórki barwnikowe.
Ciekawostka: Łuski ryb różnią się w zależności od gatunku - mogą być plakoidalne (rekiny), ganoidalne (jesiotr), cykloidalne (łosoś) lub ktenoidalne (okoń). Typ łusek jest jednym z ważnych kryteriów klasyfikacji ryb.

Kształty i adaptacje ryb
Kształt ciała ryb jest ściśle związany z ich trybem życia. Ryby pływające wśród roślinności, jak skalary, mają ciało bocznie spłaszczone, co umożliwia im precyzyjne manewrowanie. Z kolei ryby szybko pływające, takie jak miecznik, mają wydłużone ciało, dzięki czemu mogą rozwijać duże prędkości.
Płaszczki, które żyją przy dnie, mają ciało silnie spłaszczone grzbietowo-brzusznie i poruszają się za pomocą rozłożystych płetw piersiowych. Ryby żerujące w mule dennym, jak węgorze, przypominają kształtem węże i poruszają się głównie za pomocą płetw grzbietowej i odbytowej.
Niektóre gatunki wykształciły niezwykłe adaptacje - najeżki mają kuliste ciało pokryte kolcami i w sytuacji zagrożenia pobierają wodę lub powietrze do żołądka, zwiększając swoje rozmiary. Pławikoniki natomiast mają nietypowy kształt, który pomaga im maskować się wśród raf koralowych.
Warto zapamiętać: Ryby chrzęstnoszkieletowe (spodouste i zrosłogłowe) mają szkielet zbudowany wyłącznie z chrząstki, wydłużoną głowę (rostrum), szczeliny skrzelowe bez pokryw oraz łuski plakoidalne. Nie posiadają pęcherza pławnego, a ich pierwsza szczelina skrzelowa przekształcona jest w truskawkę.

Budowa i układ pokarmowy ryb
Spodouste (rekiny i płaszczki) mają otwór gębowy i węchowy umieszczony na spodniej części ciała. Rekiny mają ciało wydłużone i lekko spłaszczone, podczas gdy płaszczki są silnie spłaszczone. Zrosłogłowe, jak chimery, charakteryzują się wydłużonym ciałem i biczowatym ogonem.
Ryby promieniopłetwe to niemal wszystkie współczesne ryby o kostnym szkielecie. Ich płetwy wspierają się na kostnych promieniach, a szczeliny skrzelowe są przykryte pokrywami. Większość gatunków posiada pęcherz pławny i łuski cykloidalne lub ktenoidalne.
Układ pokarmowy ryb jest przystosowany do różnych diet. Wyróżniamy drapieżniki (szczupak), wszystkożerców (sardynka) i roślinożerców (amur biały). W jamie gębowej ryb brak jest gruczołów ślinianych, ponieważ pokarm pobierany jest z wodą. Zęby osadzone są na kościach szczękowych i żuchwie, służą głównie do chwytania i przytrzymywania pokarmu.
Zapamiętaj: Układ szkieletowy ryb składa się z kręgosłupa (odcinek tułowiowy z żebrami i ogonowy bez żeber), obręczy barkowej i miednicy oraz ości (skostniałych ścięgien). Płetwy piersiowe mocują się do obręczy barkowej, a brzuszne do obręczy miednicowej.

Układy oddechowy i pokarmowy
Układ pokarmowy ryb składa się z odcinka skrzelowego, krótkiego przełyku, żołądka, jelita cienkiego (do którego uchodzą przewody z wątroby i trzustki), jelita grubego oraz otworu odbytowego. U ryb chrzęstnoszkieletowych występuje kloaka, do której uchodzą przewody układu pokarmowego, rozrodczego i wydalniczego.
Skrzela to główny narząd wymiany gazowej, znajdujący się w komorach śluzowych. Składają się z łuków skrzelowych, listków (wąskie, unaczynione taśmy) oraz blaszek skrzelowych (płaskie, poprzeczne fałdy). U ryb o kostnym szkielecie skrzela są przykryte pokrywami skrzelowymi, a u chrzęstnoszkieletowych mają odrębne ujścia.
Ryby dwudyszne posiadają płuca umożliwiające oddychanie powietrzem atmosferycznym. Pęcherz pławny pełni funkcję narządu hydrostatycznego - umożliwia regulację głębokości zanurzenia, a także uczestniczy w przekazywaniu fal dźwiękowych. U pstrąga pęcherz jest otwarty, u okonia zamknięty, a rekiny w ogóle go nie posiadają.
Ciekawostka: Tryskawka u dorosłych ryb chrzęstnoszkieletowych to pierwsza drożna szczelina skrzelowa, przez którą do gardzieli dostaje się czysta woda bez zanieczyszczeń z dna. Jest to ważna adaptacja dla gatunków żyjących przy dnie.

Układy krwionośny, nerwowy i narządy zmysłów
Układ krwionośny ryb jest zamknięty i jednoobiegowy. Serce składa się z pęcherzyka, przedsionka i komory. We krwi ryb znajdują się erytrocyty zawierające hemoglobinę, która transportuje tlen.
Układ nerwowy obejmuje mózgowie, rdzeń kręgowy i nerwy obwodowe. Mózgowie ryb dzieli się na: kresomózgowie (odpowiada za węch), międzymózgowie, śródmózgowie (wzrok), móżdżek (koordynacja ruchów) oraz rdzeń przedłużony. U ryb drapieżnych szczególnie rozwinięte jest kresomózgowie.
Ryby posiadają dobrze rozwinięte narządy zmysłów. Linia boczna składa się z receptorów umieszczonych tuż pod skórą, które wykrywają drgania wody. Oczy ryb umożliwiają akomodację i zawierają dwa rodzaje komórek receptorowych: pręciki (wykrywają kształty i ruch) oraz czopki (barwy). Ucho wewnętrzne służy jako narząd słuchu i równowagi.
To ważne! Niektóre ryby posiadają aparat Webera - kostne połączenia między pęcherzem pławnym a błędnikiem błoniastym, które wspomagają narząd słuchu. To doskonały przykład adaptacji ewolucyjnej zwiększającej zdolności sensoryczne ryb.

Układy wydalniczy i rozmnażanie
Głównym narządem wydalniczym ryb są nerki, choć w wydalaniu uczestniczą także skrzela. Podstawową jednostką funkcjonalną nerek jest nefron, który składa się z lejka (wychwytującego zbędne metabolity) i ciała nerkowego (filtrującego osocze). Ryby chrzęstnoszkieletowe wydalają mocz zawierający mocznik przez kloakę, a kostnoszkieletowe - amoniak przez otwór wydalniczy położony za otworem odbytowym.
Ryby są zwykle rozdzielnopłciowe, choć u niektórych występuje obojnactwo. Wykazują dymorfizm płciowy - samce i samice różnią się barwą, kształtem i wielkością. Proces rozrodu nazywamy tarłem, podczas którego samiec zwabia samicę atrakcyjnym ubarwieniem.
U większości ryb o kostnym szkielecie zapłodnienie jest zewnętrzne - samica składa ikrę (jaja z galaretowatą osłonką), a z zapłodnionej ikry wykluwają się larwy odżywiające się żółtkiem. U ryb chrzęstnoszkieletowych zapłodnienie jest wewnętrzne, a przekształcone płetwy brzuszne służą jako narząd kopulacyjny.
Zapamiętaj: Osmoregulacja (utrzymanie równowagi wodnej i solnej) u ryb zależy od środowiska. Ryby słonowodne promieniopłetwe tracą wodę osmotycznie, piją wodę morską i wydalają stężony mocz. Ryby chrzęstnoszkieletowe kumulują mocznik w tkankach, co wyrównuje ciśnienie osmotyczne.

Osmoregulacja i znaczenie ryb
Ryby słodkowodne mają inne wyzwania niż słonowodne - ich komórki znajdują się w środowisku hipotonicznym, co powoduje osmotyczny napływ wody. Nie piją wody (aby nie pękły ich komórki), a nadmiar wydalają w dużej ilości rozcieńczonego moczu. Jednocześnie aktywnie pobierają sole mineralne przez skrzela, aby uzupełnić ich niedobór.
Ryby słonowodne promieniopłetwe tracą wodę osmotycznie, piją wodę morską i usuwają nadmiar soli przez skrzela. Natomiast ryby chrzęstnoszkieletowe utrzymują płyny ustrojowe izotoniczne dzięki wysokiemu poziomowi mocznika w tkankach.
Ryby mają ogromne znaczenie w ekosystemach wodnych jako istotny składnik sieci troficznych. Służą również jako bioindykatory - ich obecność lub brak może wskazywać na stan środowiska. Niektóre gatunki są żywicielami groźnych pasożytów, ale wszystkie stanowią cenne źródło informacji dla naukowców.
Na koniec: Przystosowania ryb do różnych środowisk wodnych to fascynujący przykład ewolucyjnej adaptacji. Od mechanizmów osmoregulacji po wyspecjalizowane narządy zmysłów - każdy element budowy tych zwierząt odzwierciedla ich doskonałe dostosowanie do życia w wodzie.
Myśleliśmy, że nigdy nie zapytasz...
Czym jest Towarzysz AI z Knowunity?
Nasz asystent AI jest specjalnie dostosowany do potrzeb uczniów. W oparciu o miliony treści, które mamy na platformie, możemy udzielać uczniom naprawdę znaczących i trafnych odpowiedzi. Ale nie chodzi tylko o odpowiedzi, towarzysz prowadzi również uczniów przez codzienne wyzwania związane z nauką, ze spersonalizowanymi planami nauki, quizami lub treściami na czacie i 100% personalizacją opartą na umiejętnościach i rozwoju uczniów.
Gdzie mogę pobrać aplikację Knowunity?
Aplikację możesz pobrać z Google Play i Apple Store.
Czy aplikacja Knowunity naprawdę jest darmowa?
Tak, masz całkowicie darmowy dostęp do wszystkich notatek w aplikacji, możesz w każdej chwili rozmawiać z Ekspertami lub ich obserwować. Możesz użyć punktów, aby odblokować pewne funkcje w aplikacji, które również możesz otrzymać za darmo. Dodatkowo oferujemy usługę Knowunity Premium, która pozwala na odblokowanie większej liczby funkcji.
Podobne notatki
Najpopularniejsze notatki: Strunowce
9Najpopularniejsze notatki z Biologia
9Najpopularniejsze notatki
9Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.
Zobacz, co mówią o nas nasi użytkownicy. Pokochali nas — pokochasz też i Ty.
Aplikacja jest bardzo prosta i dobrze przemyślana. Do tej pory znalazłem wszystko, czego szukałem i mogłem się wiele nauczyć z innych notatek! Na pewno wykorzystam aplikację do pomocy przy robieniu prac domowych! No i oczywiście bardzo pomaga też jako inspiracja do robienia swoich notatek.
Ta aplikacja jest naprawdę świetna. Jest tak wiele notatek i pomocnych informacji [...]. Moim problematycznym przedmiotem jest język niemiecki, a w aplikacji jest w czym wybierać. Dzięki tej aplikacji poprawiłam swój niemiecki. Polecam ją każdemu.
Wow, jestem w szoku. Właśnie wypróbowałam aplikację, ponieważ widziałam ją kilka razy reklamowaną na TikToku jestem absolutnie w szoku. Ta aplikacja jest POMOCĄ, której potrzebujesz w szkole i przede wszystkim oferuje tak wiele rzeczy jak notatki czy streszczenia, które są BARDZO pomocne w moim przypadku.
Ryby: Podstawowe Informacje o Żuchwowcach Wodnych
Ryby to ogromna i zróżnicowana grupa kręgowców wodnych, która przystosowała się do życia w różnych środowiskach. Ich charakterystyczne cechy, takie jak opływowy kształt ciała, płetwy i skrzela, pozwalają im doskonale funkcjonować w wodzie. Zrozumienie budowy i funkcji poszczególnych układów ryb...

Podział i cechy ogólne ryb
Ryby dzielą się na dwie główne grupy: chrzęstnoszkieletowe (rekiny, płaszczki i chimery) oraz kostnoszkieletowe, które obejmują promieniopłetwe (wszystkie popularne ryby jak płoć czy pstrąg) oraz mięśniopłetwe (latimeria i ryby dwudyszne).
Ciało ryby ma charakterystyczny kształt wrzecionowaty, który umożliwia łatwe pokonywanie oporu wody. Składa się z trzech części: głowy, tułowia i ogona, przy czym głowa i tułów są sztywno połączone. Uniesiony ogon zapewnia siłę napędową podczas pływania.
Ryby posiadają zarówno płetwy parzyste (piersiowe i brzuszne), jak i nieparzyste (grzbietowe, odbytowe i ogonowa). Ich ciało pokrywa skóra, która składa się z naskórka i skóry właściwej. W skórze znajdują się gruczoły śluzowe zmniejszające tarcie podczas pływania oraz komórki barwnikowe.
Ciekawostka: Łuski ryb różnią się w zależności od gatunku - mogą być plakoidalne (rekiny), ganoidalne (jesiotr), cykloidalne (łosoś) lub ktenoidalne (okoń). Typ łusek jest jednym z ważnych kryteriów klasyfikacji ryb.

Kształty i adaptacje ryb
Kształt ciała ryb jest ściśle związany z ich trybem życia. Ryby pływające wśród roślinności, jak skalary, mają ciało bocznie spłaszczone, co umożliwia im precyzyjne manewrowanie. Z kolei ryby szybko pływające, takie jak miecznik, mają wydłużone ciało, dzięki czemu mogą rozwijać duże prędkości.
Płaszczki, które żyją przy dnie, mają ciało silnie spłaszczone grzbietowo-brzusznie i poruszają się za pomocą rozłożystych płetw piersiowych. Ryby żerujące w mule dennym, jak węgorze, przypominają kształtem węże i poruszają się głównie za pomocą płetw grzbietowej i odbytowej.
Niektóre gatunki wykształciły niezwykłe adaptacje - najeżki mają kuliste ciało pokryte kolcami i w sytuacji zagrożenia pobierają wodę lub powietrze do żołądka, zwiększając swoje rozmiary. Pławikoniki natomiast mają nietypowy kształt, który pomaga im maskować się wśród raf koralowych.
Warto zapamiętać: Ryby chrzęstnoszkieletowe (spodouste i zrosłogłowe) mają szkielet zbudowany wyłącznie z chrząstki, wydłużoną głowę (rostrum), szczeliny skrzelowe bez pokryw oraz łuski plakoidalne. Nie posiadają pęcherza pławnego, a ich pierwsza szczelina skrzelowa przekształcona jest w truskawkę.

Budowa i układ pokarmowy ryb
Spodouste (rekiny i płaszczki) mają otwór gębowy i węchowy umieszczony na spodniej części ciała. Rekiny mają ciało wydłużone i lekko spłaszczone, podczas gdy płaszczki są silnie spłaszczone. Zrosłogłowe, jak chimery, charakteryzują się wydłużonym ciałem i biczowatym ogonem.
Ryby promieniopłetwe to niemal wszystkie współczesne ryby o kostnym szkielecie. Ich płetwy wspierają się na kostnych promieniach, a szczeliny skrzelowe są przykryte pokrywami. Większość gatunków posiada pęcherz pławny i łuski cykloidalne lub ktenoidalne.
Układ pokarmowy ryb jest przystosowany do różnych diet. Wyróżniamy drapieżniki (szczupak), wszystkożerców (sardynka) i roślinożerców (amur biały). W jamie gębowej ryb brak jest gruczołów ślinianych, ponieważ pokarm pobierany jest z wodą. Zęby osadzone są na kościach szczękowych i żuchwie, służą głównie do chwytania i przytrzymywania pokarmu.
Zapamiętaj: Układ szkieletowy ryb składa się z kręgosłupa (odcinek tułowiowy z żebrami i ogonowy bez żeber), obręczy barkowej i miednicy oraz ości (skostniałych ścięgien). Płetwy piersiowe mocują się do obręczy barkowej, a brzuszne do obręczy miednicowej.

Układy oddechowy i pokarmowy
Układ pokarmowy ryb składa się z odcinka skrzelowego, krótkiego przełyku, żołądka, jelita cienkiego (do którego uchodzą przewody z wątroby i trzustki), jelita grubego oraz otworu odbytowego. U ryb chrzęstnoszkieletowych występuje kloaka, do której uchodzą przewody układu pokarmowego, rozrodczego i wydalniczego.
Skrzela to główny narząd wymiany gazowej, znajdujący się w komorach śluzowych. Składają się z łuków skrzelowych, listków (wąskie, unaczynione taśmy) oraz blaszek skrzelowych (płaskie, poprzeczne fałdy). U ryb o kostnym szkielecie skrzela są przykryte pokrywami skrzelowymi, a u chrzęstnoszkieletowych mają odrębne ujścia.
Ryby dwudyszne posiadają płuca umożliwiające oddychanie powietrzem atmosferycznym. Pęcherz pławny pełni funkcję narządu hydrostatycznego - umożliwia regulację głębokości zanurzenia, a także uczestniczy w przekazywaniu fal dźwiękowych. U pstrąga pęcherz jest otwarty, u okonia zamknięty, a rekiny w ogóle go nie posiadają.
Ciekawostka: Tryskawka u dorosłych ryb chrzęstnoszkieletowych to pierwsza drożna szczelina skrzelowa, przez którą do gardzieli dostaje się czysta woda bez zanieczyszczeń z dna. Jest to ważna adaptacja dla gatunków żyjących przy dnie.

Układy krwionośny, nerwowy i narządy zmysłów
Układ krwionośny ryb jest zamknięty i jednoobiegowy. Serce składa się z pęcherzyka, przedsionka i komory. We krwi ryb znajdują się erytrocyty zawierające hemoglobinę, która transportuje tlen.
Układ nerwowy obejmuje mózgowie, rdzeń kręgowy i nerwy obwodowe. Mózgowie ryb dzieli się na: kresomózgowie (odpowiada za węch), międzymózgowie, śródmózgowie (wzrok), móżdżek (koordynacja ruchów) oraz rdzeń przedłużony. U ryb drapieżnych szczególnie rozwinięte jest kresomózgowie.
Ryby posiadają dobrze rozwinięte narządy zmysłów. Linia boczna składa się z receptorów umieszczonych tuż pod skórą, które wykrywają drgania wody. Oczy ryb umożliwiają akomodację i zawierają dwa rodzaje komórek receptorowych: pręciki (wykrywają kształty i ruch) oraz czopki (barwy). Ucho wewnętrzne służy jako narząd słuchu i równowagi.
To ważne! Niektóre ryby posiadają aparat Webera - kostne połączenia między pęcherzem pławnym a błędnikiem błoniastym, które wspomagają narząd słuchu. To doskonały przykład adaptacji ewolucyjnej zwiększającej zdolności sensoryczne ryb.

Układy wydalniczy i rozmnażanie
Głównym narządem wydalniczym ryb są nerki, choć w wydalaniu uczestniczą także skrzela. Podstawową jednostką funkcjonalną nerek jest nefron, który składa się z lejka (wychwytującego zbędne metabolity) i ciała nerkowego (filtrującego osocze). Ryby chrzęstnoszkieletowe wydalają mocz zawierający mocznik przez kloakę, a kostnoszkieletowe - amoniak przez otwór wydalniczy położony za otworem odbytowym.
Ryby są zwykle rozdzielnopłciowe, choć u niektórych występuje obojnactwo. Wykazują dymorfizm płciowy - samce i samice różnią się barwą, kształtem i wielkością. Proces rozrodu nazywamy tarłem, podczas którego samiec zwabia samicę atrakcyjnym ubarwieniem.
U większości ryb o kostnym szkielecie zapłodnienie jest zewnętrzne - samica składa ikrę (jaja z galaretowatą osłonką), a z zapłodnionej ikry wykluwają się larwy odżywiające się żółtkiem. U ryb chrzęstnoszkieletowych zapłodnienie jest wewnętrzne, a przekształcone płetwy brzuszne służą jako narząd kopulacyjny.
Zapamiętaj: Osmoregulacja (utrzymanie równowagi wodnej i solnej) u ryb zależy od środowiska. Ryby słonowodne promieniopłetwe tracą wodę osmotycznie, piją wodę morską i wydalają stężony mocz. Ryby chrzęstnoszkieletowe kumulują mocznik w tkankach, co wyrównuje ciśnienie osmotyczne.

Osmoregulacja i znaczenie ryb
Ryby słodkowodne mają inne wyzwania niż słonowodne - ich komórki znajdują się w środowisku hipotonicznym, co powoduje osmotyczny napływ wody. Nie piją wody (aby nie pękły ich komórki), a nadmiar wydalają w dużej ilości rozcieńczonego moczu. Jednocześnie aktywnie pobierają sole mineralne przez skrzela, aby uzupełnić ich niedobór.
Ryby słonowodne promieniopłetwe tracą wodę osmotycznie, piją wodę morską i usuwają nadmiar soli przez skrzela. Natomiast ryby chrzęstnoszkieletowe utrzymują płyny ustrojowe izotoniczne dzięki wysokiemu poziomowi mocznika w tkankach.
Ryby mają ogromne znaczenie w ekosystemach wodnych jako istotny składnik sieci troficznych. Służą również jako bioindykatory - ich obecność lub brak może wskazywać na stan środowiska. Niektóre gatunki są żywicielami groźnych pasożytów, ale wszystkie stanowią cenne źródło informacji dla naukowców.
Na koniec: Przystosowania ryb do różnych środowisk wodnych to fascynujący przykład ewolucyjnej adaptacji. Od mechanizmów osmoregulacji po wyspecjalizowane narządy zmysłów - każdy element budowy tych zwierząt odzwierciedla ich doskonałe dostosowanie do życia w wodzie.
Myśleliśmy, że nigdy nie zapytasz...
Czym jest Towarzysz AI z Knowunity?
Nasz asystent AI jest specjalnie dostosowany do potrzeb uczniów. W oparciu o miliony treści, które mamy na platformie, możemy udzielać uczniom naprawdę znaczących i trafnych odpowiedzi. Ale nie chodzi tylko o odpowiedzi, towarzysz prowadzi również uczniów przez codzienne wyzwania związane z nauką, ze spersonalizowanymi planami nauki, quizami lub treściami na czacie i 100% personalizacją opartą na umiejętnościach i rozwoju uczniów.
Gdzie mogę pobrać aplikację Knowunity?
Aplikację możesz pobrać z Google Play i Apple Store.
Czy aplikacja Knowunity naprawdę jest darmowa?
Tak, masz całkowicie darmowy dostęp do wszystkich notatek w aplikacji, możesz w każdej chwili rozmawiać z Ekspertami lub ich obserwować. Możesz użyć punktów, aby odblokować pewne funkcje w aplikacji, które również możesz otrzymać za darmo. Dodatkowo oferujemy usługę Knowunity Premium, która pozwala na odblokowanie większej liczby funkcji.
Podobne notatki
Najpopularniejsze notatki: Strunowce
9Najpopularniejsze notatki z Biologia
9Najpopularniejsze notatki
9Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.
Zobacz, co mówią o nas nasi użytkownicy. Pokochali nas — pokochasz też i Ty.
Aplikacja jest bardzo prosta i dobrze przemyślana. Do tej pory znalazłem wszystko, czego szukałem i mogłem się wiele nauczyć z innych notatek! Na pewno wykorzystam aplikację do pomocy przy robieniu prac domowych! No i oczywiście bardzo pomaga też jako inspiracja do robienia swoich notatek.
Ta aplikacja jest naprawdę świetna. Jest tak wiele notatek i pomocnych informacji [...]. Moim problematycznym przedmiotem jest język niemiecki, a w aplikacji jest w czym wybierać. Dzięki tej aplikacji poprawiłam swój niemiecki. Polecam ją każdemu.
Wow, jestem w szoku. Właśnie wypróbowałam aplikację, ponieważ widziałam ją kilka razy reklamowaną na TikToku jestem absolutnie w szoku. Ta aplikacja jest POMOCĄ, której potrzebujesz w szkole i przede wszystkim oferuje tak wiele rzeczy jak notatki czy streszczenia, które są BARDZO pomocne w moim przypadku.