Skorupiaki to głównie zwierzęta wodne, choć niektóre gatunki można spotkać również na lądzie w wilgotnych i zacienionych miejscach. Charakterystyczną cechą skorupiaków jest twardy pancerz ochronny zbudowany z chityny wzmocnionej solami mineralnymi. Ich ciało jest zwykle podzielone na głowotułów i odwłok, a do poruszania się wykorzystują pięć par odnóży krocznych.

Większość skorupiaków to zwierzęta wszystkożerne, które mogą odżywiać się zarówno pokarmem roślinnym, jak i zwierzęcym. Duże skorupiaki, jak raki czy kraby, używają szczypiec do chwytania i rozdrabniania pokarmu. Z kolei drobne skorupiaki wodne wychwytują małe cząstki pokarmu bezpośrednio z wody. Ich sposób odżywiania sprawia, że są ważnym elementem sieci pokarmowych w ekosystemach wodnych.

Skorupiaki pełnią niezwykle ważną rolę w naturalnych ekosystemach. Są kluczowym elementem sieci pokarmowych, stanowiąc pokarm dla wielu gatunków ryb i innych zwierząt wodnych. Przyczyniają się również do oczyszczania wód poprzez filtrowanie i zjadanie drobnych cząstek organicznych. Niektóre skorupiaki, jak pustelniki, wchodzą w ciekawe związki symbiotyczne z innymi organizmami, na przykład z ukwiałami.

Skorupiaki mają duże znaczenie gospodarcze dla człowieka. Wiele gatunków, jak krewetki, homary czy kraby, stanowi cenne źródło pożywienia człowieka bogate w białko. Mniejsze gatunki są hodowane jako pokarm dla ryb akwariowych. Nie wszystkie oddziaływania są jednak pozytywne - niektóre skorupiaki, jak pąkle, przytwierdzają się do kadłubów statków, zwiększając opór podczas pływania i powodując straty ekonomiczne.