Podstawowe cechy szkarłupni
Szkarłupnie to wtóroustne zwierzęta wodne o symetrii promienistej. Ich ciało składa się z centralnej tarczy i ramion, a najbardziej charakterystycznym elementem jest układ wodny (ambulakralny), który pełni wiele funkcji - umożliwia ruch, uczestniczy w wymianie gazowej, odżywianiu, transporcie substancji i odbieraniu bodźców.
Ciało szkarłupni pokryte jest naskórkiem o budowie komórkowej lub syncytialnej. Pod nim znajduje się tkanka łączna z mezodermowym szkieletem wewnętrznym. Mięśnie są słabo rozwinięte, a jama ciała wyścielona nabłonkiem celomatycznym.
Układ pokarmowy szkarłupni rozpoczyna się otworem gębowym, niektóre gatunki (jeżowce) posiadają latarnię Arystotelesa służącą do żucia. Dalej znajduje się przełyk, żołądek przedni, środkowy i tylny, a na końcu odbyt. Sposób odżywiania zależy od gatunku - liliowce są filtratorami, rozgwiazdy drapieżnikami, a strzykwy zjadają osady denne.
Ciekawostka! Szkarłupnie nie mają typowego układu oddechowego. Główną rolę w wymianie gazowej pełnią nóżki ambulakralne, ale jeżowce, wężowidła i rozgwiazdy mają dodatkowo skrzela skórne, a strzykwy wykształciły płuca wodne.