Budowa skóry i jej funkcje

Skóra składa się z trzech głównych warstw, które wspólnie tworzą barierę ochronną organizmu. Naskórek to zewnętrzna warstwa zbudowana z nabłonka wielowarstwowego płaskiego rogowaciejącego. Dzieli się na warstwę rogową (komórki martwe, zewnętrzne) oraz warstwę rozrodczą (komórki żywe, wewnętrzne). W warstwie rozrodczej zachodzą intensywne podziały komórkowe (mitoza), a znajdujące się tam melanocyty odpowiadają za pigmentację skóry.

Pod naskórkiem znajduje się skóra właściwa zbudowana z tkanki łącznej włóknistej. Jej warstwa brodawkowa (tkanka łączna luźna) tworzy charakterystyczne uwypuklenia zwiększające powierzchnię styku z naskórkiem. Dzięki temu nieukrwiony naskórek otrzymuje tlen i substancje odżywcze. Głębiej leży warstwa siateczkowa (tkanka łączna zbita) bogata we włókna keratynowe i elastynowe, które zapewniają skórze sprężystość.

Najgłębszą warstwą jest tkanka podskórna złożona z tkanki łącznej luźnej i tkanki tłuszczowej żółtej. Pełni ona funkcję izolacyjną, chroni przed urazami i niskimi temperaturami, a także stanowi magazyn materiału zapasowego.

Ciekawostka: Komórki naskórka powstają w warstwie rozrodczej i wędrują ku powierzchni, stopniowo rogowaciejąc. Gdy docierają do warstwy rogowej, są już martwe i z czasem złuszczają się, co oznacza, że zewnętrzna warstwa skóry wymienia się co kilka tygodni!

Ważnym aspektem funkcjonowania skóry jest termoregulacja - proces utrzymania stałej temperatury ciała. Jest on koordynowany przez ośrodek w podwzgórzu mózgu oraz sieć termoreceptorów rozmieszczonych w skórze, które monitorują zmiany temperatury i wysyłają odpowiednie sygnały.