Kwasy tlenowe i beztlenowe to dwie główne grupy kwasów różniące się składem chemicznym. Kwasy beztlenowe zawierają wodór i inny pierwiastek (np. HCl, H₂S), ale nie zawierają tlenu. Z kolei kwasy tlenowe zawsze zawierają wodór i tlen oraz jeszcze jeden pierwiastek (np. H₂SO₄, HNO₃). Te dwa rodzaje kwasów mają różne właściwości i sposób otrzymywania.

Otrzymywanie kwasów beztlenowych często polega na reakcji wodoru z niematalem (np. siarką, chlorem) lub rozpuszczeniu gazowego związku w wodzie. Na przykład kwas chlorowodorowy powstaje, gdy chlorowodór (HCl) rozpuszcza się w wodzie. Podobnie kwasy beztlenowe jak kwas siarkowodorowy tworzą się, gdy siarkowodór (H₂S) powstały z reakcji wodoru z siarką zostaje rozpuszczony w wodzie.

Kwasy tlenowe mają w swojej strukturze atom centralny (np. siarki, azotu, fosforu) otoczony atomami tlenu, do których przyłączone są grupy hydroksylowe (-OH). W przypadku kwasu siarkowego (VI) strukturę można zapisać jako H-O-S-O-H z dwoma dodatkowymi atomami tlenu. Natomiast wzory strukturalne kwasów beztlenowych są prostsze - zawierają tylko atom wodoru połączony z innym pierwiastkiem, np. H-Cl dla kwasu chlorowodorowego czy H-S-H dla kwasu siarkowodorowego.

Wzory sumaryczne kwasów stosujemy, gdy chcemy przedstawić jedynie skład pierwiastkowy związku bez szczegółów dotyczących wiązań, np. H₂SO₄ dla kwasu siarkowego (VI). Używamy ich głównie podczas zapisywania równań reakcji chemicznych. Z kolei wzory strukturalne kwasów tlenowych są przydatne, gdy chcemy pokazać dokładny układ atomów i wiązań między nimi, co pomaga zrozumieć właściwości kwasu i jego reaktywność. Wzory strukturalne szczególnie przydają się podczas nauki o mechanizmach reakcji.