Charakterystyka litowców

Litowce to metale pierwszej grupy układu okresowego. Mają one jednego elektronu na powłoce walencyjnej (konfiguracja ns¹). Zaliczamy do nich lit (Li), sód (Na), potas (K), rubid (Rb) i cez (Cs).

Wszystkie litowce charakteryzują się srebrzystobiałą barwą i są miękkie. Mają niskie temperatury topnienia $30-180°C$, a lit i sód mają gęstość mniejszą od wody. To niezwykle aktywne chemicznie metale - ich reaktywność wzrasta wraz z numerem atomowym.

W szeregu napięciowym metali litowce zajmują czołowe miejsca z bardzo ujemnymi potencjałami standardowymi (od -2,72V dla sodu do -3,04V dla litu). Oznacza to, że łatwo oddają elektrony i są silnymi reduktorami.

💡 Ciekawostka: Litowce można łatwo zidentyfikować po charakterystycznym zabarwieniu płomienia - lit daje karminową barwę, sód żółtą, potas fioletową, rubid fiołkowo-różową, a cez niebieską.

Litowce wchodzą w wiele reakcji chemicznych:

• Z tlenem tworzą tlenki (Li₂O), nadtlenki (Na₂O₂) lub ponadtlenki (KO₂)
• Z wodą reagują gwałtownie, tworząc wodorotlenki i uwalniając wodór: 2K + 2H₂O → 2KOH + H₂
• Tworzą też wodorki (MH), siarczki (M₂S) i azotki (M₃N)
• Z kwasami reagują, tworząc sole

Sód i jego związki

Sód (Na) to srebrzysty metal o wysokim przewodnictwie cieplnym i elektrycznym. Ma konfigurację elektronową [Ne]3s¹, a jego masa atomowa wynosi 23 u. Na świeżym przekroju błyszczy metalicznie, ale szybko matowieje na powietrzu.

Sód jest bardzo reaktywny. Z tlenem tworzy nadtlenek sodu (2Na + O₂ → Na₂O₂), który z dodatkowym sodem może tworzyć tlenek sodu (Na₂O₂ + 2Na → Na₂O). Z wodą reaguje gwałtownie, uwalniając wodór i tworząc wodorotlenek sodu (2Na + 2H₂O → 2NaOH + H₂).

Wodorotlenek sodu (NaOH), zwany też ługiem sodowym, można otrzymać na kilka sposobów: w reakcji tlenku sodu z wodą, sodu z wodą lub wodorku sodu z wodą. Sód łatwo reaguje też z chlorem, tworząc chlorek sodu (2Na + Cl₂ → 2NaCl).

🧪 Ważne związki sodu: NaCl (sól kuchenna), NaHCO₃ (soda oczyszczona) i NaOH (ług sodowy) to związki sodu, które wykorzystujemy na co dzień w gospodarstwie domowym.

Chlorek sodu (NaCl) można też otrzymać w reakcji wodorotlenku sodu z kwasem chlorowodorowym (NaOH + HCl → NaCl + H₂O) lub tlenku sodu z kwasem chlorowodorowym. Węglan sodu powstaje w reakcji wodorotlenku sodu z tlenkiem węgla(IV), a wodorowęglan sodu można przekształcić w węglan przez podgrzewanie.

Amfoteryczność

Amfoteryczność to zdolność niektórych substancji do reagowania zarówno z kwasami, jak i z mocnymi zasadami. Najważniejszym przykładem pierwiastka o właściwościach amfoterycznych jest glin (Al).

Glin reaguje z mocnymi zasadami, tworząc kompleksy glininowe. Na przykład z wodorotlenkiem potasu tworzy tetrahydroksoglinian potasu: 2Al + 2KOH + 6H₂O → 2K[Al(OH)₄] + 3H₂. Podobnie zachowują się tlenek glinu (Al₂O₃) i wodorotlenek glinu Al(OH)₃.

Związki amfoteryczne reagują też z kwasami. Ogólne schematy tych reakcji to:

• Tlenek amfoteryczny + kwas → sól + woda
• Wodorotlenek amfoteryczny + kwas → sól + woda

⚠️ Pamiętaj! Oprócz glinu i jego związków właściwości amfoteryczne wykazują też cynk (Zn), jego tlenek (ZnO) oraz wodorotlenek indu In(OH)₃.

Reakcje związków amfoterycznych z zasadami prowadzą do powstania hydroksokompleksów lub soli. Na przykład, wodorotlenek glinu reaguje z wodorotlenkiem sodu tworząc Na[Al(OH)₄]. W warunkach wysokiej temperatury możliwe jest też odwodnienie i powstanie glinianów, np. NaAlO₂.