Teorie kwasów i zasad: Arrhenius i Brønsted
Teoria Arrheniusa definiuje kwasy i zasady na podstawie ich zachowania w roztworze wodnym. Kwas to substancja, która dysocjuje na kationy wodoru (H⁺) i aniony reszty kwasowej. Zasada natomiast dysocjuje na kationy metalu i aniony wodorotlenkowe (OH⁻).
Przykłady dysocjacji kwasów to HCl → H⁺ + Cl⁻ oraz HNO₃ → H⁺ + NO₃⁻. W przypadku zasad obserwujemy reakcje takie jak NaOH → Na⁺ + OH⁻ czy Mg(OH)₂ → Mg²⁺ + 2OH⁻.
Teoria Brønsteda rozszerza to podejście. Definiuje kwas jako donora protonu (protonodawcę), a zasadę jako akceptora protonu (protonobiorcę). W reakcjach tworzą się sprzężone pary kwas-zasada, jak w przykładach: NH₃ + H₂O ⇌ NH₄⁺ + OH⁻ lub HF + H₂O ⇌ F⁻ + H₃O⁺.
💡 Woda jest szczególnym związkiem, który może zachowywać się zarówno jak kwas, jak i zasada! W procesie autodysocjacji: H₂O + H₂O ⇌ H₃O⁺ + OH⁻ jedna cząsteczka oddaje proton (działa jak kwas), a druga przyjmuje go (działa jak zasada).
