Prawo Coulomba - definicja i wzór

Prawo Coulomba opisuje siłę elektryczną działającą między dwoma ładunkami znajdującymi się w spoczynku. Zostało sformułowane przez francuskiego fizyka Charlesa-Augustina de Coulomba w 1875 roku i stanowi fundament elektrostatyki.

Wzór na siłę elektryczną (elektrostatyczną) wygląda następująco: $F = k \cdot \frac{q_1 \cdot q_2}{r^2}$

gdzie:

• F to siła elektryczna w Newtonach
• k to stała elektrostatyczna (stała Coulomba)
• q₁ i q₂ to wartości ładunków
• r to odległość między ładunkami

💡 Warto zapamiętać! Ładunki o takim samym znaku odpychają się, a o przeciwnych znakach przyciągają. Im bliżej siebie znajdują się ładunki, tym większa siła między nimi działa.

Siła elektrostatyczna zależy od ośrodka, w którym znajdują się ładunki - może to być powietrze, woda, olej czy próżnia. Stała k ma różne wartości dla różnych ośrodków, przy czym najczęściej używana jest wartość dla próżni, która jest stała.

Wielkość siły elektrostatycznej jest proporcjonalna do iloczynu ładunków i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi. Oznacza to, że gdy odległość między ładunkami maleje, siła gwałtownie rośnie, a gdy odległość rośnie, siła szybko maleje.