Wiatry lokalne i ich specyfika
Wśród wiatrów lokalnych wyróżniamy bryzę i fen. Bryza to wiatr wiejący na wybrzeżach mórz i dużych jezior, zmieniający kierunek dwukrotnie w ciągu doby.
Definicja: Bryza dzienna wieje znad morza, przynosząc wilgotne, chłodne powietrze, podczas gdy bryza nocna wieje znad lądu i jest sucha.
Fen to charakterystyczny wiatr górski, którego specyfika wynika z przemian adiabatycznych powietrza pokonującego barierę górską.
Vocabulary: Fen w Alpach, wiatr halny w Tatrach, polak w Sudetach, chinook w Górach Skalistych, zonda w Andach - to różne nazwy tego samego typu wiatru.
Fen jest silny, suchy i ciepły po stronie zawietrznej gór, ale zimny na wierzchowinach.





