Fenicjanie i Hebrajczycy
Fenicjanie zamieszkiwali wąski pas wybrzeża syryjskiego na północ od Palestyny. Choć nigdy nie stworzyli jednolitego państwa, zasłynęli jako świetni żeglarze i handlarze. Zakładali faktorie handlowe w basenie Morza Śródziemnego, w tym słynną Kartaginę.
To właśnie Fenicjanom zawdzięczamy pierwsze historyczne pismo alfabetyczne, które zrewolucjonizowało sposób zapisywania informacji. Ich wkład w historię jest więc nieoceniony!
Hebrajczycy (nazywający siebie Izraelitami) utworzyli państwo w Palestynie. Ich historia jest dokumentowana w Biblii (Pięcioksięgu). Największym zagrożeniem dla młodego królestwa byli sąsiedni Filistyni.
Trzej najważniejsi władcy królestwa Izraela to:
- Saul - dobry dowódca, walczył z Filistynami i Ammonitami
- Dawid - pokonał Filistynów i rozszerzył granice państwa
- Salomon - doprowadził państwo do rozkwitu i wybudował świątynię
Po śmierci Salomona królestwo podzieliło się na Judę ze stolicą w Jerozolimie i Izrael ze stolicą w Samarii. W 587 r. p.n.e. rozpoczęła się niewola babilońska, trwająca do 539 r. p.n.e. Po powrocie z wygnania Żydzi odbudowali państwo i wznieśli drugą świątynię.
Ciekawostka: Wielu Żydów osiedliło się poza Palestyną, tworząc tzw. diasporę - rozproszone skupiska ludności żydowskiej, które przetrwały do dzisiaj.
