Władysław Jagiełło i Władysław Warneńczyk
Władysław Jagiełło skutecznie rozwiązał problem krzyżacki. Największym jego sukcesem była wielka wojna z Zakonem zakończona zwycięstwem pod Grunwaldem i I pokojem toruńskim. Później prowadził jeszcze "wojnę głodową" (1414) i doprowadził do traktatu nad jeziorem Melno (1422), zmuszając Zakon do rezygnacji ze Żmudzi.
W polityce wewnętrznej Jagiełło zacieśniał związki z Litwą poprzez kolejne unie: w Krewie (1385), wileńsko-radomską (1401) i horodelską (1413). Nadał szlachcie ważne przywileje, m.in. piotrkowski (1388), czerwiński (1422) i jedlneńsko-krakowski wprowadzający zasadę "Neminem captivabimus nisi iure victum" (nikogo nie uwięzimy bez wyroku sądowego).
Jagiełło zadbał też o rozwój kultury - wznowił działalność Akademii Krakowskiej (1400), wspierał działalność misyjną i młodych studentów. Z tego okresu pochodzi słynny Psałterz floriański.
Ciekawostka: Dzięki małżeństwu z Jadwigą Andegaweńską Jagiełło nie tylko zdobył koronę polską, ale stworzył podwaliny pod potężną dynastię, która rządziła w Europie Środkowej przez niemal dwa stulecia!
Jego syn, Władysław Warneńczyk, został również królem Węgier (1440). Prowadził aktywną politykę wobec Turcji, niestety zakończoną klęską pod Warną (1444), w której zginął. Przygotowując się do wojny, zadłużył państwo, co osłabiło jego pozycję. Jednak dzięki kontaktom z Turcją, do Polski trafiły elementy kultury tureckiej i nowe słowa jak "dywan" czy "bazar".
