Geneza reformacji i jej przyczyny
Reformacja zrodziła się z niezadowolenia wobec praktyk Kościoła katolickiego. Ludzie zarzucali duchowieństwu odejście od biblijnej skromności i nadmierne dążenie do dóbr materialnych. Szczególnie krytykowano wyższe duchowieństwo za świecki styl życia, w tym symonię (kupowanie stanowisk kościelnych) i nepotyzm (powierzanie urzędów krewnym).
Ważnym czynnikiem był też rozwój renesansu, który promował antropocentryzm zamiast średniowiecznego teocentryzmu. Do tego odkrycia geograficzne podważały naukę Kościoła o budowie ziemi. Coraz powszechniejsze stawały się postulaty wprowadzenia języków narodowych w liturgii i nabożeństwach.
Za symboliczny początek reformacji uznaje się 31 października 1517 roku, kiedy niemiecki mnich Marcin Luter przybił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez potępiających sprzedaż odpustów. Sprzedaż odpustów była szczególnie kontrowersyjna, gdyż pieniądze z nich miały finansować budowę bazyliki św. Piotra w Rzymie.
💡 Warto zapamiętać! Termin "protestantyzm" pochodzi od protestu, jaki w 1524 r. złożyli niemieccy książęta przeciwko zakazowi cesarza Karola V Habsburga, który zabronił im porzucania katolicyzmu na rzecz nauk Lutra.
