Początki reformacji i nauka Lutra
Dlaczego doszło do reformacji? Głównym powodem był upadek moralny Kościoła katolickiego. Ludzie byli zmęczeni praktykami takimi jak symonia (sprzedawanie stanowisk kościelnych), nepotyzm (obsadzanie urzędów krewnymi) i handel odpustami (odpuszczanie grzechów za opłaty).
Kluczową postacią reformacji stał się niemiecki mnich Marcin Luter. 31 października 1517 roku ogłosił on słynne 95 tez, w których domagał się reform w Kościele. Choć papież wezwał go do odwołania poglądów, Luter spalił list papieski i kontynuował swoją działalność, zyskując poparcie humanistów oraz tłumacząc Biblię na język niemiecki.
Luteranizm jako nowe wyznanie wprowadził radykalne zmiany. Uznawał wyłącznie Pismo Święte (stąd nazwa kościół ewangelicki), odrzucił kult świętych i relikwii. Za podstawę zbawienia przyjął tylko wiarę i łaskę Bożą, a nie dobre uczynki. Msze odbywały się w języku ojczystym, zniesiono celibat duchownych, a komunię udzielano pod dwiema postaciami.
💡 Czy wiesz, że słowo "protestanci" pochodzi od protestu? W 1529 roku zwolennicy Lutra zaprotestowali przeciwko ograniczaniu swobody religijnej przez cesarza Karola V - i tak narodziła się nazwa określająca wszystkie nurty reformacyjne!
Reformacja doprowadziła też do wojen religijnych. Ruch anabaptystów pod przewodnictwem Thomasa Müntzera postulował nie tylko zmiany religijne, ale też rewolucję społeczną i równość wszystkich ludzi. Doprowadziło to do wybuchu wojny chłopskiej w Niemczech w 1524 roku. Ostatecznie pokój augsburski z 1555 roku zakończył konflikty, wprowadzając zasadę "czyj kraj, tego religia".
