Biblijne początki i państwo Hebrajczyków
Wszystko zaczęło się od Abrahama, który wyprowadził swój lud z Mezopotamii do ziemi Kanaan. Kiedy nadszedł głód, Hebrajczycy udali się do Egiptu, gdzie z czasem stali się niewolnikami faraona. Mojżesz otrzymał od boga Jahwe misję oswobodzenia swojego ludu.
Po wyjściu z Egiptu Hebrajczycy dotarli do góry Synaj, gdzie zawarli przymierze z bogiem Jahwe. Zasady tego związku zostały zapisane w Dekalogu - dziesięciu przykazaniach. Po 40 latach wędrówki przez pustynię, już po śmierci Mojżesza, Izraelici zajęli ziemię Kanaan.
Przez pierwsze 200 lat Hebrajczycy żyli jako luźny związek plemion. Tylko w czasie wojny wybierali sędziego jako tymczasowego przywódcę. W XI wieku p.n.e. zdecydowali się na wprowadzenie władzy królewskiej.
Król Dawid (X wiek p.n.e.) ustanowił monarchię, rozszerzył granice państwa i uczynił Jerozolimę stolicą. Jego syn Salomon zasłynął jako administrator i budowniczy pierwszej świątyni w Jerozolimie. Po śmierci Salomona (931 r. p.n.e.) państwo podzieliło się na Królestwo Judy na południu i Królestwo Izraela na północy.
Ciekawostka: Salomon wprowadził do armii wozy bojowe - była to prawdziwa rewolucja militarna w tamtych czasach!
































