Tryb przypuszczający (Konjunktiv II)

Tryb przypuszczający w języku niemieckim używamy w kilku kluczowych sytuacjach. Wyrażamy nim życzenia $np. "Ich wäre gern reich" - Chciałbym być bogaty$ oraz mówimy o czymś nierealnym $np. "Wenn ich ein Tier wäre, wäre ich ein Vogel" - Gdybym był zwierzęciem, byłbym ptakiem$. Przyda ci się też do dawania rad $np. "An deiner Stelle würde ich das nicht machen" - Na twoim miejscu nie robiłbym tego$ oraz formułowania uprzejmych pytań $np. "Könnten Sie mir sagen...?" - Czy mógłby Pan/Pani mi powiedzieć...?$.

Tworząc Konjunktiv II w czasie teraźniejszym i przyszłym, używamy formy würde + bezokolicznik $np. "Ich würde gern in den Urlaub fahren" - Chętnie pojechałbym na wakacje$. Możemy też użyć form hatte/wäre $np. "Ich hätte gern Geld" - Chciałbym mieć pieniądze$. Dla czasowników modalnych mamy specjalne formy: könnte, müsste, sollte, dürfte, wollte $np. "Dürfte ich hier telefonieren?" - Czy mógłbym tutaj zadzwonić?$.

W czasie przeszłym używamy konstrukcji hätte gehabt/wäre gewesen $np. "Ich hätte gern Geld gehabt" - Chciałbym był mieć pieniądze$ lub wäre/hätte + Partizip II $np. "Ich wäre gern in den Urlaub gefahren" - Chętnie pojechałbym był na wakacje$.

Ważna wskazówka! Czasowników modalnych nigdy nie używamy z "würde" - zamiast tego stosujemy ich specjalne formy w trybie przypuszczającym (könnte, müsste, itd.).