Tryb przypuszczający (Konjunktiv II)
Tryb przypuszczający w języku niemieckim używamy w kilku kluczowych sytuacjach. Wyrażamy nim życzenia (np. "Ich wäre gern reich" - Chciałbym być bogaty) oraz mówimy o czymś nierealnym (np. "Wenn ich ein Tier wäre, wäre ich ein Vogel" - Gdybym był zwierzęciem, byłbym ptakiem). Przyda ci się też do dawania rad (np. "An deiner Stelle würde ich das nicht machen" - Na twoim miejscu nie robiłbym tego) oraz formułowania uprzejmych pytań (np. "Könnten Sie mir sagen...?" - Czy mógłby Pan/Pani mi powiedzieć...?).
Tworząc Konjunktiv II w czasie teraźniejszym i przyszłym, używamy formy würde + bezokolicznik (np. "Ich würde gern in den Urlaub fahren" - Chętnie pojechałbym na wakacje). Możemy też użyć form hatte/wäre (np. "Ich hätte gern Geld" - Chciałbym mieć pieniądze). Dla czasowników modalnych mamy specjalne formy: könnte, müsste, sollte, dürfte, wollte (np. "Dürfte ich hier telefonieren?" - Czy mógłbym tutaj zadzwonić?).
W czasie przeszłym używamy konstrukcji hätte gehabt/wäre gewesen (np. "Ich hätte gern Geld gehabt" - Chciałbym był mieć pieniądze) lub wäre/hätte + Partizip II (np. "Ich wäre gern in den Urlaub gefahren" - Chętnie pojechałbym był na wakacje).
Ważna wskazówka! Czasowników modalnych nigdy nie używamy z "würde" - zamiast tego stosujemy ich specjalne formy w trybie przypuszczającym (könnte, müsste, itd.).


