Apokalipsa św. Jana i język biblijny
Apokalipsa św. Jana to ostatnia księga Biblii, napisana pod koniec I wieku n.e. Jej autorem jest św. Jan, który przebywał wtedy na wyspie Patmos, dokąd został zesłany. Powstawała w czasie pierwszych prześladowań chrześcijan i upadku Jerozolimy.
Integralną częścią Apokalipsy są symboliczne wizje końca świata, sąd Boży i walka dobra ze złem. Mimo groźnych obrazów, księga zawiera obietnicę zbawienia dla wiernych i zapowiedź nowego, doskonałego świata.
Język biblijny wywarł ogromny wpływ na naszą mowę. Wiele popularnych powiedzeń pochodzi z Biblii, na przykład: "zamienić się w słup soli" (znieruchomieć ze strachu), "ciemności egipskie" (całkowita ciemność), "umywać ręce" (unikać odpowiedzialności) czy "rzucać perły przed wieprze" (dawać coś wartościowego komuś, kto tego nie doceni).
💡 Chociaż Apokalipsa często kojarzy się z końcem świata i katastrofą, jej główne przesłanie to nadzieja na zwycięstwo dobra i nowe życie!