Księga Hioba i Koheleta
Księga Hioba to opowieść o człowieku, którego wiara zostaje wystawiona na próbę. Bóg pozwala szatanowi odebrać Hiobowi wszystko: dzieci, majątek i zdrowie. Mimo ogromnego cierpienia, Hiob nie buntuje się przeciwko Bogu. Jego przyjaciele próbują przekonać go, że cierpi za grzechy, ale on nie poczuwa się do winy.
Po długiej rozmowie, w której Hiob lamentuje nad swoim losem, przemawia sam Bóg, ukazując mu swoją potęgę. Ostatecznie Bóg przywraca Hiobowi wszystko, co stracił. Księga ta pokazuje sens cierpienia i potęgę wiary w dobroć Boga. Stąd wzięło się powiedzenie "hiobowe wieści", oznaczające bardzo złe, smutne informacje.
Księga Koheleta to filozoficzne rozważania o sensie życia. Autor poszukuje szczęścia, ale dochodzi do wniosku, że wszystko jest "marnością nad marnościami". Życie wydaje mu się niesprawiedliwe, a plany Boże niezbadane. Mimo pesymizmu, Kohelet pozostaje człowiekiem wierzącym, który pokłada nadzieję w Bogu.
Wskazówka: Gdy czytasz Księgę Hioba, zastanów się, jak ty reagujesz na nieszczęścia - czy obwiniasz innych, siebie, czy potrafisz zachować wiarę mimo przeciwności?
Pieśń nad Pieśniami to utwór miłosny, który opowiada o namiętnej relacji między dwojgiem młodych ludzi. Można ją interpretować dosłownie jako poemat o ludzkiej miłości lub alegorycznie jako obraz relacji między Bogiem a ludźmi. Utwór jest pełen zmysłowych obrazów i porównań, które oddają intensywność uczucia.