Ewolucja postaw bohaterów
Dżuma bohaterowie i ich postawy ulegają zmianom w miarę rozwoju epidemii. Cottard początkowo jest zadowolony z wybuchu dżumy, widząc w niej szansę na ucieczkę od samotności i problemów z prawem. Jest egoistą i konformistą, dla którego życie to zabawa. Jednak w obliczu zagrożenia nawet on zaczyna się zmieniać.
Joseph Grand, mimo osobistych problemów i niezdolności do walki o swoje, angażuje się w pomoc innym. Jego postawa ewoluuje od bierności do aktywnego udziału w zwalczaniu epidemii.
Przykład: Joseph Grand, próbujący napisać powieść, ale ciągle poprawiający jedno zdanie, symbolizuje absurdalność ludzkiego dążenia do perfekcji w obliczu nieuchronnej śmierci.
Egzystencjalizm w Dżumie krótko można podsumować jako ukazanie człowieka w sytuacji granicznej, zmuszającego do dokonywania wyborów i ponoszenia ich konsekwencji. Bohaterowie muszą zdecydować, jak zachować się w obliczu absurdalności istnienia i nieuchronności śmierci.




