Anakreontyk i Elegia - Kontynuacja Gatunków Lirycznych
Anakreontyk to utwór liryczny, którego nazwa pochodzi od greckiego poety Anakreonta (VI w. p.n.e.). Charakteryzuje się wesołym i beztroskim nastrojem oraz skupia się na wychwalaniu uroków życia.
Stałe motywy anakreontyku to:
- Biesiada
- Wino
- Kobieta
- Lira
- Pieśń
Przykład: Jan Kochanowski, Jan Andrzej Morsztyn i Stanisław Trembecki to polscy poeci, którzy tworzyli anakreontyki.
Elegia wywodzi się z Azji Mniejszej, a jej rozkwit w poezji greckiej przypadł na przełom VII i VI w. p.n.e. Początkowo była to pieśń lamentacyjna bliska trenowi, śpiewana podczas pogrzebu.
Definicja: W znaczeniu nowożytnym (od XVI w.) elegia to utwór utrzymany w tonacji pesymistycznej i lamentacyjnej, niekoniecznie związany z tematyką żałobną.
Highlight: W literaturze polskiej elegie można znaleźć w twórczości Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza, Bolesława Leśmiana czy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego.
Vocabulary: Poezja tyrtejska to rodzaj liryki patriotycznej, wzywającej do walki i poświęcenia dla ojczyzny, nazwana tak od imienia greckiego poety Tyrteusza.





