"O co poeta prosi Apollina" i "Do młodzieży"

W utworze "O co poeta prosi Apollina" Horacy przedstawia swoje pragnienia jako poety. Podmiotem lirycznym jest sam Horacy, a adresatem bóg Apollo. Poeta odrzuca dobra materialne, takie jak bogactwo, trzody czy złoto, prosząc zamiast tego o zdrowie, szczęście i łagodną starość.

Cytat: "Spraw, niech się cieszę tym, co mam. Niech zdrowie / Zawsze mi służy, niech myśl się nie łamie. / Starość, gdy przyjdzie, niech będzie łagodna / I pełna pieśni."

Wiersz "Do młodzieży" reprezentuje lirykę tyrtejską, mającą na celu zagrzewanie do walki i podnoszenie na duchu. Podmiot liryczny nie ujawnia się bezpośrednio, a adresatem jest młodzież.

Definicja: Horacjanizm to filozofia życiowa oraz postawa artystyczna wywodząca się z poezji Horacego. Główne założenia to: odniesienie do epikureizmu i stoicyzmu, zachowanie równowagi duchowej, korzystanie z chwili (carpe diem), unikanie skrajności i dążenie do prostoty w sztuce.

Horacjanizm miał znaczący wpływ na literaturę renesansu, promując ideały umiaru, równowagi i mądrego korzystania z życia. Te wartości są widoczne w obu omawianych utworach, gdzie poeta podkreśla znaczenie duchowych i intelektualnych aspektów życia nad materialnymi.

"Wybudowałem pomnik" Horacego

"Wybudowałem pomnik" to słynna oda rzymskiego poety Horacego. Utwór ten jest wyrazem przekonania poety o nieśmiertelności jego twórczości. Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu to metafora odnosząca się do poezji Horacego, którą uważa za trwalszą niż materialne pomniki.

Podmiot liryczny, utożsamiany z samym Horacym, przedstawia się jako wybitna jednostka, pewna swojej wiecznej sławy. Adresatem utworu jest Melpomena, muza tragedii i śpiewu.

Cytat: "Non omnis moriar" ("Nie wszystek umrę") - to kluczowe stwierdzenie Horacego, wyrażające jego nadzieję na nieśmiertelność poprzez poezję.

Język artystyczny ody obfituje w epitety i metafory, które służą hiperbolizacji znaczenia twórczości poety. Horacy porównuje swoją poezję do trwałego pomnika, podkreślając jej wyjątkowość i niezniszczalność.

Przykład: Podobną tematykę i budowę utworu zastosował Jan Kochanowski w "Pieśni XXIV", również przedstawiając siebie jako wybitną jednostkę i wykorzystując motyw "Non omnis moriar".