Język polski /

Notatka Bilbia

Notatka Bilbia

 Biblia dzieli się na:
Biblia to tekst uniwersalny, przekazuje wartości dotyczące każdego człowieka na przestrzeni
epoki; porusza fundamenta

Komentarze (1)

Udostępnij

Zapisz

6

Notatka Bilbia

A

Andziazzz

0 Followers
 

Język polski

 

4/1

Notatka

Notatka z Biblii

Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.

Biblia dzieli się na: Biblia to tekst uniwersalny, przekazuje wartości dotyczące każdego człowieka na przestrzeni epoki; porusza fundamentalne problemy dotyczące ludzkiej egzystencji. Ewangelie synoptyczne: BIBLIA → Stary Testament- język hebrajski, aramejski (XIII w.p.n.e. / ostateczna wersja I w.p.n.e. → Nowy Testament- język grecki, najstarsza Ewangelia to Ewangelia św. Marka (60-70r.), najmłodsza Ewangelia św. Jana (~=100r.) → św. Marka → św. Mateusza → św. Łukasza Tora (pięcioksiąg) → Judaizm (Żydzi) → Księga Rodzaju → Księga Wyjścia Księga Kapłańska → Księga Liczb → Księga Powtórzonego Prawa Podział ksiąg biblijnych: → mądrościowe- księgi Hioba ➜ historyczne- księgi wyjścia i Tora → prorockie (profetyczne)- Apokalipsa św. Jana Teksty, które nie weszły do kanonu Biblii: Apokryfy (teksty nawiązujące do Biblii, ale nie uznane przez Kościół i nie włączone do kanonu biblijnego). 1 Przekłady biblii: → Septuaginta (III-II w.p.n.e.) z hebrajskiego na grecki → Wulgata- przekład na łacinę dokonany przez św. Hieronima na przełomie IV i V w. → reformacja XVI w. (wojny religijne)- przekład na język polski w 1599 r. przez Jakuba Wujka Księga Rodzaju → początek- opis stworzenia świata (6 dni) Bóg stwarzając świat powtarzał zdanie: “I tak upłynął wieczór i poranek" → 6 dnia Bóg stworzył człowieka Bóg według księgi rodzajów- wszechpotężny motywy: ofiary, ufności i lęku 1. Pierwszego dnia stworzył niebo i ziemię, następnie światło i oddzielił je od mroku, nazwał światłość dniem, a ciemność nocą. 2. Drugiego dnia Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem i to...

Więcej zabawy podczas nauki z nami

Pomoc w odrabianiu zadań domowych

Dzięki funkcji zadawania pytań możesz w każdej chwili zadać pytanie i uzyskać odpowiedź od innych uczniów.

Ucz się razem z innymi

Dzięki Knowunity otrzymujesz materiały do nauki od innych w nowoczesny i wygodny sposób, aby jak najlepiej się uczyć. Tutaj uczniowie dzielą się swoją wiedzą, wymieniają się pomysłami i pomagają sobie nawzajem.

Bezpieczne i sprawdzone

Niezależnie od tego, czy chodzi o streszczenia, ćwiczenia czy notatki, Knowunity gromadzi wszystkie treści i tworzy bezpieczne środowisko nauki, do którego dziecko może mieć dostęp w dowolnym momencie.

Pobierz aplikację

Alternatywny zapis:

sklepienie nazwał niebem 3. Trzeciego dnia Bóg oddzielił suchą ziemię od wód, czyli morza. Następnie stworzył na ziemi rośliny, drzewa, owoce. 4. Czwartego dnia Bóg określił pory roku, dnia i lata stworzył słońce i księżyc. 5. Piątego dnia Bóg stworzył wszelkie istoty morskie i ptaki. 6. Szóstego dnia Bóg stworzył dzikie zwierzęta żyjące na lądzie oraz wszelkie bydło. Na koniec Bóg stworzył człowieka, mężczyznę i kobietę (w tzw. "drugim opisie stworzenia"- Rdz 2, 21-22-Ewa powstaje z żebra Adama), którym powierzył całą ziemię wraz ze wszystkimi żyjącymi na niej zwierzętami i roślinami. 7. Siódmy dzień Bóg pobłogosławił i przeznaczył na odpoczynek. Topos- powtarzający się motyw Topos Boga- architekt świata Adam i Ewa Pierwsi ludzie mieszkali w raju i mogli robić tam wszystko, na co tylko mieli ochotę. Prawie wszystko, ponieważ Bóg dał im następujące ostrzeżenie: "Nie wolno wam jeść owoców z drzewa poznania dobra i zła bo wtedy na pewno umrzecie." Adam i Ewa żyli z dnia na dzień, ciesząc się wszystkimi darami Boga i raju. I trwało by to w nieskończoność, gdyby nie to, że pewnego dnia wąż porozmawiał z Ewą w taki sposób, że zapomniała o słowach Boga. Uwierzyła wężowi, że nic złego się nie stanie, gdy zje tylko jeden mały owoc. A nawet wtedy ich życie będzie znacznie lepsze. Ewa nie była samoluba, podzieliła się z Adamem. Adam zjadł swój kawałek bez oporów. Gdy skończyli, nagle zrozumieli, że coś jest nie w porządku. Byli nadzy. Wcześniej ani przez chwilę tego nie widzieli. Zrobiło im się wstyd. Szybko zaczęli szukać czegoś, czym mogliby się przykryć. Padło na liście figowe, które spletli i zrobili z nich przepaski. Kiedy Pan Bóg wyszedł na spacer, wtedy Adam i Ewa schowali się między drzewami. Bóg zawołał: "Adamie, gdzie jesteś?", a Adam odkrzyknął: "Skryłem się, bo jestem nagi". Bóg zapytał: "Kto ci powiedział, że jesteś nagi? Czy jadłeś z drzewa z którego zakazałem ci jeść?". 2 Adam wykręcił się mówiąc: "Kobieta którą mi dałeś aby była ze mną, dała mi z tego drzewa i jadłem". Wtedy Pan Bóg bardzo się tym rozzłościł i zapytał Ewę: "Dlaczego to uczyniłaś?" a ona odpowiedziała: "Wąż mnie zwiódł i zjadłam". Kiedy Bóg to usłyszał, wtedy wygonił Adama i Ewę z raju, a potem spadły na nich nieszczęścia i cierpienie, bo na ziemi zmienili się w zwykłych śmiertelników. -A my, ich dzieci, jesteśmy słabi słabością odziedziczoną po nich, pierwszych rodzicach. Ta słabość zbyt często prowadzi nas "wygnania z raju"... 3 Ta historia ma udowodnić, że człowieka, choć stworzony na podobieństwo Boga, jest również słaby i grzeszny, niedoskonały. Historia Kaina i Abla Kain był pierworodnym synem Adama i Ewy oraz bratem Abla. Kain był rolnikiem, Abel zaś pasł owce. Pewnego razu obaj złożyli Bogu ofiary - Kain z plonów ziemi, Abel z owiec. Bóg przyjął ofiarę Abla, Kaina zaś odrzucił. Kain bardzo się rozgniewał i zabił swego brata. Bóg zapytał go: "Gdzie jest Abel?", a Kain rzekł: "Nie wiem. Czyż jestem stróżem brata mego? Bóg mu odpowiedział: "Coś uczynił? Głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi; gdy ją uprawiać będziesz, nie da owoców; tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi, ale kto by cię zabił, karany będzie siedmiorako". Kain został ukarany piętnem, przez które nikt go nie mógł zabić. Kain został wygnany na wschód od Edenu, w ziemi Nod. Tam właśnie zbudował miasto Henoch. Nazwa wzięła się od imienia syna Kaina. Księga Hioba Znajdująca się w Starym Testamencie Księga Hioba opowiada o losach tytułowego bohatera, który został ciężko doświadczony przez Boga, mimo iż tak naprawdę nie zrobił nic złego. Przez całe swoje życie był osobą dobrą, sprawiedliwą i bogobojną. Posiadał liczną i kochającą się rodzinę (trzy córki i siedmiu synów). Dorobił się także dużego majątku, co w owych czasach uważano za znak błogosławieństwa bożego. W wyniku zakładu, do jakiego doszło pomiędzy Bogiem a Szatanem, został on poddany straszliwej próbie sprawdzenia jego wiary. Szatan uważał bowiem, że Hiob czci swojego Stwórcę jedynie za dobra doczesne, a gdyby mu je odebrano, to niechybnie odwróciłby się od niego. Bóg pewien swojej opinii pozwolił mu więc sprawdzić wierność Hioba. Nagle na biblijnego bohatera spadły wszystkie możliwe nieszczęścia. Stracił cały majątek, umierają mu dzieci i wreszcie sam zaczął chorować na trąd. Wszyscy się od niego odwrócili, również przyjaciele i znajomi. Ogromnie cierpiał, mimo iż nie popełnił żadnego grzechu. Hiob miał powody do buntu przeciwko Bogu, ale nie zbuntował się, tylko cierpliwie wszystko znosił. Na ruinach własnego domu ciągle się modlił. Wiedział, że Stwórca niczego nie mógł mu zarzucić, bo przecież żył zgodnie z jego nakazami. Był więc spokojny i cierpiał w milczeniu. "Dobro przyjęliśmy z ręki Boga, czemu zła przyjąć nie możemy?". Bóg widząc, że nawet w obliczu tak tragicznej sytuacji Hiob nie zaparł się go, postanowił wynagrodzić mu te cierpienia, przywrócił mu szczęście i zapewnił o swojej opiece i pomocy. Tytułowy bohater żył szczęśliwie jeszcze 140 lat i widział cztery pokolenia. Losy Hioba pokazują, że przyjmowane z pokorą cierpienie może służyć pięknym rzeczom. Okazuje się, że ktoś, kto ma czyste sumienie i wie, że nie popełnił żadnego grzechu, nie musi się niczego obawiać, a jedynie czekać na odmianę losu. Postawa, jaką przyjął Hiob, jest godna naśladowania. Księga ta wprowadza teologiczny problem teodycei, czyli rozważań nad jednoczesnym istnieniem miłosiernego i kochającego Boga oraz zła na świecie. Historia Hioba jest źródłem frazeologizmu "hiobowe wieści”, który oznacza straszne wiadomości, informacje o jakiejś katastrofie, nieszczęściu. Postać Hioba stała się literackim archetypem niewinnie cierpiącego człowieka. "Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę.” "Dał Pan i zabrał Pan.” "Niech imię Pańskie będzie błogosławione." Hiob- udręczony, prześladowany. Księga Hioba powstała ok. V w.p.n.e. Prawdopodobnie księga miała 3 autorów. ★ Jest to księga mądrościowa. ★ Jest to wierszowany poemat (ale wstęp i zakończenie pisane prozą). ★ Poematem są rozmowy Hioba z przyjaciółmi. ★ Tekst można porównać do rozprawy sądowej, w której oskarżonym jest Hioba, a oskarżycielami są przyjaciele. Na końcu wypowiada się sam Bóg, który pyta “Gdzieżeś był, kiedy Ja zakładał grunty ziemi?"→świadczy to o potędze Boga. ★ Na końcu Hiob zaczyna rozumieć, że człowiek nie jest w stanie zrozumieć Bożego planu. "Dziwniejsze są te rzeczy niż bym je mógł pojąć i zrozumieć.”; “Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i popiele". motywy: nieufności i lęku, cierpienia Matura ustna Jakie podobieństwa można odnaleźć pomiędzy księgą Hioba, a historią Abrahama? ➡ Abraham i Hiob wierzyli Bogu pomimo wszystkiego. Wiedzieli oni, że Bóg jest doskonały i nie myli się. Bóg wystawił na próbę wiary dwóch mężczyzn. Pomimo trudności pokazali swoją wiarę i lojalność. Teofania- scena spotkania bohatera z Bogiem. Poemat- obszerny utwór poetycki, tradycyjnie wierszowany, choć od przełomu XIX i XX w. pisany także prozą. Jest jednym z najstarszych gatunków literackich- występuje zarówno z Biblii, jak i w literaturze archaicznej Grecji. Ze względu na temat wyróżnienia się m.in. poemat filozoficzny, religijny, opisowy, ze względu na funkcję- dydaktyczny czy komiczny, a ze względu na reprezentowany rodzaj literacki- epicki lub liryczny. Teodycea- jest to koncepcja filozoficzna, która stara się połączyć wizerunek Boga, jako źródła dobra z jego zgodą na istnienie zła w świecie. Historia Abrahama Po wielu latach oczekiwania na dziecko, Abraham i jego żona Sara doczekali się potomka, syna Izaaka. Bóg wystawił wtedy Abrahama na próbę i kazał mu złożyć Izaaka w ofierze. Abraham, zawsze posłuszny Bogu, zabrał syna na górę, by złożyć go w ofierze. Kiedy wszystko było już przygotowane i ojciec z bólem żegnał się z synem, z nieba odezwał się głos. Abraham usłyszał, że zamiast syna w ofierze ma złożyć baranka, okazał się bowiem człowiekiem wielkiej wiary i zostanie nagrodzony potomstwem liczniejszym niż gwiazdy na niebie. Inwersja- Szyk przestawny wyrazów, nienaturalna kolejność słów będąca sygnałem mowy uroczystej, podniosłej. Inwersja to jedna z cech charakterystycznych stylu biblijnego. Księga Koheleta (Eklezjasty) Słowa księgi rozpoczynają się słowami: „Marność nad marnościami...! Wszystko marność”. Narrator lamentuje nad wszystkimi elementami życia i świata, które są bez znaczenia. Życie jest nieskończone, ponieważ natura funkcjonuje w nieprzerwanych cyklach i nic na ziemi nie jest nowe („Nic nowego na świecie”). Podmiot czuje się nieszczęśliwy z powodu tej wiedzy.Narrator zakłada, że mądrość jest ważniejsza od przyjemności, ale dochodzi do wniosku, iż zdobywanie wiedzy jest trudne i uciążliwe, a ostatecznie i mądrzy, i głupi umierają w taki sam sposób. Sądzi, że najlepszą drogą życiową jest chwalenie Boga i cieszenie się życiem, oczywiście - w umiarze. Kaznodzieja sam na sobie sprawdził wiele przyjemności tego świata: bogactwo, władzę, upojenie alkoholowe, rozkosze miłości. Żadna z tych rzeczy nie przyniosła mu jednak szczęścia.Dalej nauczyciel śledzi ludzkie życie. Odkrywa, że występują w nim wydarzenia szczęśliwe, jak narodziny czy miłość, ale odpowiadają im także ich przeciwieństwa - śmierć i nienawiść, które także mają w życiu miejsce. Wskazuje, że ludzie mają problem z odróżnieniem sprawiedliwości od niegodziwości. Podczas pracy ludzie rywalizują ze sobą i odczuwają zazdrość, dlatego eklezjasta podkreśla, że współpraca jest lepszym rozwiązaniem, ponieważ taka sama praca jest lepiej i szybciej wykonana przez grupę ludzi, niż przez jednego człowieka. Kohelet opowiada o ludzkich grzechach: nieumiarkowaniu w jedzeniu i piciu, miłości do bogactwa i gadulstwie. Pokazuje, jak należy unikać tych błędów. Jednak nie nakazuje ludziom, by byli idealni - mówi, że powinni znajdować się pośrodku drogi od czynienia zła do bycia prawym. Jest to najbardziej ludzkie (choć, oczywiście, winniśmy się starać żyć jak najlepiej).Eklezjasta zastanawia się, dlaczego ludzi złych spotyka taki sam los... ★ należy do ksiąg mądrościowych powstała ok. III / II w.p.n.e. ★ nazwa nawiązuje do funkcji mędrca przemawiającego na jakimś zebraniu ★ Niektórzy uważają że autorem Księgi Koheleta jest słynący z mądrości król Salomon, na poparcie tej tezy brak dowodów księdze znajdujemy mądrości natury egzystencjalnej ★ wszystko na świecie, przemija nie ma nic trwałego ★ "Przemija pokolenie i rodzi się pokolenie, a ziemia trwa na wieki" ★ Życie ludzkie jest tylko ułamkiem sekundy w historii wszechświata Kohelet mówi: "Nie zostaje pamięć o ludziach dawnych, Ani o tych, którzy po nich nastali, pamiętac będą później urodzeni". (Jednak niektórzy, np. artyści, poeci, uczeni zostawiają po sobie ślad w postaci swoich dzieł). ★ Kohelet uważa że nic nowego nie wydarzy się w przyszłości że światem rządzi zasada. "Vanitas vanitatum et omnia vanitas”- “Marność nad marnościami i wszystko marność".

Język polski /

Notatka Bilbia

Notatka Bilbia

A

Andziazzz

0 Followers
 

Język polski

 

4/1

Notatka

Notatka Bilbia

Ta zawartość jest dostępna tylko w aplikacji Knowunity.

 Biblia dzieli się na:
Biblia to tekst uniwersalny, przekazuje wartości dotyczące każdego człowieka na przestrzeni
epoki; porusza fundamenta

Otwórz aplikację

Udostępnij

Zapisz

6

Komentarze (1)

U

Piękna notatka 😍😍 bardzo mi się przyda dzięki!

Notatka z Biblii

Podobne notatki

7

Biblia podstawowe informacje

Know Biblia podstawowe informacje thumbnail

987

 

1/2/3

2

Księga Hioba - Biblia

Know Księga Hioba - Biblia  thumbnail

462

 

1/3

6

biblia

Know biblia  thumbnail

212

 

1/2/3

Biblia

Know Biblia thumbnail

563

 

1/2/3

Więcej

Biblia dzieli się na: Biblia to tekst uniwersalny, przekazuje wartości dotyczące każdego człowieka na przestrzeni epoki; porusza fundamentalne problemy dotyczące ludzkiej egzystencji. Ewangelie synoptyczne: BIBLIA → Stary Testament- język hebrajski, aramejski (XIII w.p.n.e. / ostateczna wersja I w.p.n.e. → Nowy Testament- język grecki, najstarsza Ewangelia to Ewangelia św. Marka (60-70r.), najmłodsza Ewangelia św. Jana (~=100r.) → św. Marka → św. Mateusza → św. Łukasza Tora (pięcioksiąg) → Judaizm (Żydzi) → Księga Rodzaju → Księga Wyjścia Księga Kapłańska → Księga Liczb → Księga Powtórzonego Prawa Podział ksiąg biblijnych: → mądrościowe- księgi Hioba ➜ historyczne- księgi wyjścia i Tora → prorockie (profetyczne)- Apokalipsa św. Jana Teksty, które nie weszły do kanonu Biblii: Apokryfy (teksty nawiązujące do Biblii, ale nie uznane przez Kościół i nie włączone do kanonu biblijnego). 1 Przekłady biblii: → Septuaginta (III-II w.p.n.e.) z hebrajskiego na grecki → Wulgata- przekład na łacinę dokonany przez św. Hieronima na przełomie IV i V w. → reformacja XVI w. (wojny religijne)- przekład na język polski w 1599 r. przez Jakuba Wujka Księga Rodzaju → początek- opis stworzenia świata (6 dni) Bóg stwarzając świat powtarzał zdanie: “I tak upłynął wieczór i poranek" → 6 dnia Bóg stworzył człowieka Bóg według księgi rodzajów- wszechpotężny motywy: ofiary, ufności i lęku 1. Pierwszego dnia stworzył niebo i ziemię, następnie światło i oddzielił je od mroku, nazwał światłość dniem, a ciemność nocą. 2. Drugiego dnia Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem i to...

Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.

Więcej zabawy podczas nauki z nami

Pomoc w odrabianiu zadań domowych

Dzięki funkcji zadawania pytań możesz w każdej chwili zadać pytanie i uzyskać odpowiedź od innych uczniów.

Ucz się razem z innymi

Dzięki Knowunity otrzymujesz materiały do nauki od innych w nowoczesny i wygodny sposób, aby jak najlepiej się uczyć. Tutaj uczniowie dzielą się swoją wiedzą, wymieniają się pomysłami i pomagają sobie nawzajem.

Bezpieczne i sprawdzone

Niezależnie od tego, czy chodzi o streszczenia, ćwiczenia czy notatki, Knowunity gromadzi wszystkie treści i tworzy bezpieczne środowisko nauki, do którego dziecko może mieć dostęp w dowolnym momencie.

Pobierz aplikację

Knowunity

Nr 1 wśród aplikacji do nauki w Niemczech

Otwórz aplikację

Alternatywny zapis:

sklepienie nazwał niebem 3. Trzeciego dnia Bóg oddzielił suchą ziemię od wód, czyli morza. Następnie stworzył na ziemi rośliny, drzewa, owoce. 4. Czwartego dnia Bóg określił pory roku, dnia i lata stworzył słońce i księżyc. 5. Piątego dnia Bóg stworzył wszelkie istoty morskie i ptaki. 6. Szóstego dnia Bóg stworzył dzikie zwierzęta żyjące na lądzie oraz wszelkie bydło. Na koniec Bóg stworzył człowieka, mężczyznę i kobietę (w tzw. "drugim opisie stworzenia"- Rdz 2, 21-22-Ewa powstaje z żebra Adama), którym powierzył całą ziemię wraz ze wszystkimi żyjącymi na niej zwierzętami i roślinami. 7. Siódmy dzień Bóg pobłogosławił i przeznaczył na odpoczynek. Topos- powtarzający się motyw Topos Boga- architekt świata Adam i Ewa Pierwsi ludzie mieszkali w raju i mogli robić tam wszystko, na co tylko mieli ochotę. Prawie wszystko, ponieważ Bóg dał im następujące ostrzeżenie: "Nie wolno wam jeść owoców z drzewa poznania dobra i zła bo wtedy na pewno umrzecie." Adam i Ewa żyli z dnia na dzień, ciesząc się wszystkimi darami Boga i raju. I trwało by to w nieskończoność, gdyby nie to, że pewnego dnia wąż porozmawiał z Ewą w taki sposób, że zapomniała o słowach Boga. Uwierzyła wężowi, że nic złego się nie stanie, gdy zje tylko jeden mały owoc. A nawet wtedy ich życie będzie znacznie lepsze. Ewa nie była samoluba, podzieliła się z Adamem. Adam zjadł swój kawałek bez oporów. Gdy skończyli, nagle zrozumieli, że coś jest nie w porządku. Byli nadzy. Wcześniej ani przez chwilę tego nie widzieli. Zrobiło im się wstyd. Szybko zaczęli szukać czegoś, czym mogliby się przykryć. Padło na liście figowe, które spletli i zrobili z nich przepaski. Kiedy Pan Bóg wyszedł na spacer, wtedy Adam i Ewa schowali się między drzewami. Bóg zawołał: "Adamie, gdzie jesteś?", a Adam odkrzyknął: "Skryłem się, bo jestem nagi". Bóg zapytał: "Kto ci powiedział, że jesteś nagi? Czy jadłeś z drzewa z którego zakazałem ci jeść?". 2 Adam wykręcił się mówiąc: "Kobieta którą mi dałeś aby była ze mną, dała mi z tego drzewa i jadłem". Wtedy Pan Bóg bardzo się tym rozzłościł i zapytał Ewę: "Dlaczego to uczyniłaś?" a ona odpowiedziała: "Wąż mnie zwiódł i zjadłam". Kiedy Bóg to usłyszał, wtedy wygonił Adama i Ewę z raju, a potem spadły na nich nieszczęścia i cierpienie, bo na ziemi zmienili się w zwykłych śmiertelników. -A my, ich dzieci, jesteśmy słabi słabością odziedziczoną po nich, pierwszych rodzicach. Ta słabość zbyt często prowadzi nas "wygnania z raju"... 3 Ta historia ma udowodnić, że człowieka, choć stworzony na podobieństwo Boga, jest również słaby i grzeszny, niedoskonały. Historia Kaina i Abla Kain był pierworodnym synem Adama i Ewy oraz bratem Abla. Kain był rolnikiem, Abel zaś pasł owce. Pewnego razu obaj złożyli Bogu ofiary - Kain z plonów ziemi, Abel z owiec. Bóg przyjął ofiarę Abla, Kaina zaś odrzucił. Kain bardzo się rozgniewał i zabił swego brata. Bóg zapytał go: "Gdzie jest Abel?", a Kain rzekł: "Nie wiem. Czyż jestem stróżem brata mego? Bóg mu odpowiedział: "Coś uczynił? Głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi; gdy ją uprawiać będziesz, nie da owoców; tułaczem i zbiegiem będziesz na ziemi, ale kto by cię zabił, karany będzie siedmiorako". Kain został ukarany piętnem, przez które nikt go nie mógł zabić. Kain został wygnany na wschód od Edenu, w ziemi Nod. Tam właśnie zbudował miasto Henoch. Nazwa wzięła się od imienia syna Kaina. Księga Hioba Znajdująca się w Starym Testamencie Księga Hioba opowiada o losach tytułowego bohatera, który został ciężko doświadczony przez Boga, mimo iż tak naprawdę nie zrobił nic złego. Przez całe swoje życie był osobą dobrą, sprawiedliwą i bogobojną. Posiadał liczną i kochającą się rodzinę (trzy córki i siedmiu synów). Dorobił się także dużego majątku, co w owych czasach uważano za znak błogosławieństwa bożego. W wyniku zakładu, do jakiego doszło pomiędzy Bogiem a Szatanem, został on poddany straszliwej próbie sprawdzenia jego wiary. Szatan uważał bowiem, że Hiob czci swojego Stwórcę jedynie za dobra doczesne, a gdyby mu je odebrano, to niechybnie odwróciłby się od niego. Bóg pewien swojej opinii pozwolił mu więc sprawdzić wierność Hioba. Nagle na biblijnego bohatera spadły wszystkie możliwe nieszczęścia. Stracił cały majątek, umierają mu dzieci i wreszcie sam zaczął chorować na trąd. Wszyscy się od niego odwrócili, również przyjaciele i znajomi. Ogromnie cierpiał, mimo iż nie popełnił żadnego grzechu. Hiob miał powody do buntu przeciwko Bogu, ale nie zbuntował się, tylko cierpliwie wszystko znosił. Na ruinach własnego domu ciągle się modlił. Wiedział, że Stwórca niczego nie mógł mu zarzucić, bo przecież żył zgodnie z jego nakazami. Był więc spokojny i cierpiał w milczeniu. "Dobro przyjęliśmy z ręki Boga, czemu zła przyjąć nie możemy?". Bóg widząc, że nawet w obliczu tak tragicznej sytuacji Hiob nie zaparł się go, postanowił wynagrodzić mu te cierpienia, przywrócił mu szczęście i zapewnił o swojej opiece i pomocy. Tytułowy bohater żył szczęśliwie jeszcze 140 lat i widział cztery pokolenia. Losy Hioba pokazują, że przyjmowane z pokorą cierpienie może służyć pięknym rzeczom. Okazuje się, że ktoś, kto ma czyste sumienie i wie, że nie popełnił żadnego grzechu, nie musi się niczego obawiać, a jedynie czekać na odmianę losu. Postawa, jaką przyjął Hiob, jest godna naśladowania. Księga ta wprowadza teologiczny problem teodycei, czyli rozważań nad jednoczesnym istnieniem miłosiernego i kochającego Boga oraz zła na świecie. Historia Hioba jest źródłem frazeologizmu "hiobowe wieści”, który oznacza straszne wiadomości, informacje o jakiejś katastrofie, nieszczęściu. Postać Hioba stała się literackim archetypem niewinnie cierpiącego człowieka. "Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę.” "Dał Pan i zabrał Pan.” "Niech imię Pańskie będzie błogosławione." Hiob- udręczony, prześladowany. Księga Hioba powstała ok. V w.p.n.e. Prawdopodobnie księga miała 3 autorów. ★ Jest to księga mądrościowa. ★ Jest to wierszowany poemat (ale wstęp i zakończenie pisane prozą). ★ Poematem są rozmowy Hioba z przyjaciółmi. ★ Tekst można porównać do rozprawy sądowej, w której oskarżonym jest Hioba, a oskarżycielami są przyjaciele. Na końcu wypowiada się sam Bóg, który pyta “Gdzieżeś był, kiedy Ja zakładał grunty ziemi?"→świadczy to o potędze Boga. ★ Na końcu Hiob zaczyna rozumieć, że człowiek nie jest w stanie zrozumieć Bożego planu. "Dziwniejsze są te rzeczy niż bym je mógł pojąć i zrozumieć.”; “Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i popiele". motywy: nieufności i lęku, cierpienia Matura ustna Jakie podobieństwa można odnaleźć pomiędzy księgą Hioba, a historią Abrahama? ➡ Abraham i Hiob wierzyli Bogu pomimo wszystkiego. Wiedzieli oni, że Bóg jest doskonały i nie myli się. Bóg wystawił na próbę wiary dwóch mężczyzn. Pomimo trudności pokazali swoją wiarę i lojalność. Teofania- scena spotkania bohatera z Bogiem. Poemat- obszerny utwór poetycki, tradycyjnie wierszowany, choć od przełomu XIX i XX w. pisany także prozą. Jest jednym z najstarszych gatunków literackich- występuje zarówno z Biblii, jak i w literaturze archaicznej Grecji. Ze względu na temat wyróżnienia się m.in. poemat filozoficzny, religijny, opisowy, ze względu na funkcję- dydaktyczny czy komiczny, a ze względu na reprezentowany rodzaj literacki- epicki lub liryczny. Teodycea- jest to koncepcja filozoficzna, która stara się połączyć wizerunek Boga, jako źródła dobra z jego zgodą na istnienie zła w świecie. Historia Abrahama Po wielu latach oczekiwania na dziecko, Abraham i jego żona Sara doczekali się potomka, syna Izaaka. Bóg wystawił wtedy Abrahama na próbę i kazał mu złożyć Izaaka w ofierze. Abraham, zawsze posłuszny Bogu, zabrał syna na górę, by złożyć go w ofierze. Kiedy wszystko było już przygotowane i ojciec z bólem żegnał się z synem, z nieba odezwał się głos. Abraham usłyszał, że zamiast syna w ofierze ma złożyć baranka, okazał się bowiem człowiekiem wielkiej wiary i zostanie nagrodzony potomstwem liczniejszym niż gwiazdy na niebie. Inwersja- Szyk przestawny wyrazów, nienaturalna kolejność słów będąca sygnałem mowy uroczystej, podniosłej. Inwersja to jedna z cech charakterystycznych stylu biblijnego. Księga Koheleta (Eklezjasty) Słowa księgi rozpoczynają się słowami: „Marność nad marnościami...! Wszystko marność”. Narrator lamentuje nad wszystkimi elementami życia i świata, które są bez znaczenia. Życie jest nieskończone, ponieważ natura funkcjonuje w nieprzerwanych cyklach i nic na ziemi nie jest nowe („Nic nowego na świecie”). Podmiot czuje się nieszczęśliwy z powodu tej wiedzy.Narrator zakłada, że mądrość jest ważniejsza od przyjemności, ale dochodzi do wniosku, iż zdobywanie wiedzy jest trudne i uciążliwe, a ostatecznie i mądrzy, i głupi umierają w taki sam sposób. Sądzi, że najlepszą drogą życiową jest chwalenie Boga i cieszenie się życiem, oczywiście - w umiarze. Kaznodzieja sam na sobie sprawdził wiele przyjemności tego świata: bogactwo, władzę, upojenie alkoholowe, rozkosze miłości. Żadna z tych rzeczy nie przyniosła mu jednak szczęścia.Dalej nauczyciel śledzi ludzkie życie. Odkrywa, że występują w nim wydarzenia szczęśliwe, jak narodziny czy miłość, ale odpowiadają im także ich przeciwieństwa - śmierć i nienawiść, które także mają w życiu miejsce. Wskazuje, że ludzie mają problem z odróżnieniem sprawiedliwości od niegodziwości. Podczas pracy ludzie rywalizują ze sobą i odczuwają zazdrość, dlatego eklezjasta podkreśla, że współpraca jest lepszym rozwiązaniem, ponieważ taka sama praca jest lepiej i szybciej wykonana przez grupę ludzi, niż przez jednego człowieka. Kohelet opowiada o ludzkich grzechach: nieumiarkowaniu w jedzeniu i piciu, miłości do bogactwa i gadulstwie. Pokazuje, jak należy unikać tych błędów. Jednak nie nakazuje ludziom, by byli idealni - mówi, że powinni znajdować się pośrodku drogi od czynienia zła do bycia prawym. Jest to najbardziej ludzkie (choć, oczywiście, winniśmy się starać żyć jak najlepiej).Eklezjasta zastanawia się, dlaczego ludzi złych spotyka taki sam los... ★ należy do ksiąg mądrościowych powstała ok. III / II w.p.n.e. ★ nazwa nawiązuje do funkcji mędrca przemawiającego na jakimś zebraniu ★ Niektórzy uważają że autorem Księgi Koheleta jest słynący z mądrości król Salomon, na poparcie tej tezy brak dowodów księdze znajdujemy mądrości natury egzystencjalnej ★ wszystko na świecie, przemija nie ma nic trwałego ★ "Przemija pokolenie i rodzi się pokolenie, a ziemia trwa na wieki" ★ Życie ludzkie jest tylko ułamkiem sekundy w historii wszechświata Kohelet mówi: "Nie zostaje pamięć o ludziach dawnych, Ani o tych, którzy po nich nastali, pamiętac będą później urodzeni". (Jednak niektórzy, np. artyści, poeci, uczeni zostawiają po sobie ślad w postaci swoich dzieł). ★ Kohelet uważa że nic nowego nie wydarzy się w przyszłości że światem rządzi zasada. "Vanitas vanitatum et omnia vanitas”- “Marność nad marnościami i wszystko marność".