Wzorce osobowe i cechy literatury średniowiecznej
Literatura średniowiecza prezentowała różne wzorce osobowe, które miały charakter parenetyczny (pouczający):
- Święty asceta:
- Rezygnował z majątku i przyjemności
- Żył w ubóstwie i umartwiał ciało
- Modlił się i pomagał bliźnim
- Po śmierci działy się cuda
Example: Przykładem świętego ascety w literaturze jest "Legenda o św. Aleksym".
-
Rycerz:
- Odważny i waleczny
- Honorowy i wierny władcy
- Dobry chrześcijanin
- Gotowy bronić kraju i wiary
-
Władca:
- Mądry i sprawiedliwy
- Pobożny
- Gotowy walczyć za kraj i wiarę
Example: Przykłady wzorców władcy i rycerza można znaleźć w "Kronice polskiej" Galla Anonima (Bolesław Chrobry) i "Pieśni o Rolandzie" (Karol Wielki).
Cechy literatury średniowiecza:
- Anonimowość - twórca nie był ważny, liczyło się przesłanie dzieła
- Uniwersalność - podobne tematy w całej Europie, głównie po łacinie
- Alegoryczność - utwory miały znaczenie dosłowne i ukryte
Highlight: Motywy popularne w średniowieczu to deesis (np. w "Bogurodzicy"), Stabat Mater Dolorosa (np. w "Lamencie świętokrzyskim"), danse macabre (np. w "Rozmowie mistrza Polikarpa ze Śmiercią") i ars moriendi (np. w "Pieśni o Rolandzie").
































