Symbolika i struktura "Wieży"
"Wieża" to dzieło o głęboko symbolicznej konstrukcji. Tytuł nawiązuje do motywu biblijnego - w czasach wczesnochrześcijańskich wieża oznaczała "święte miasto" i sferę sacrum. Opowiadanie charakteryzuje się złożoną narracją szkatułkową, gdzie pojawia się kilku narratorów, których historie splatają się w jedną całość.
Głównym motywem łączącym wszystkie postacie jest samotność i pielgrzymowanie. Kamienny pielgrzym symbolizuje nieustanne dążenie ku górze, doskonalenie się przy świadomości zmierzania ku śmierci. Ta symbolika przenika całe opowiadanie.
Głównym bohaterem jest Lebbroso (Trędowaty) - młody mężczyzna odizolowany od społeczeństwa z powodu choroby. Mieszka w tajemniczej wieży w mieście Aosta, gdzie według legend przebywają duchy. Lebbroso pielęgnuje ogród, nie dotykając roślin, by nie przenosić choroby na dzieci, które czasem zaglądają przez ogrodzenie. Pragnie kontaktu z ludźmi, lecz jest skazany na izolację.
💡 Wszystkie postacie w opowiadaniu doświadczają "trądu" w przenośnym znaczeniu - są naznaczeni samotnością i cierpieniem, które oddziela ich od reszty świata.
W chwili rozpaczy Lebbroso modli się o jakiegokolwiek towarzysza. W odpowiedzi pojawia się jego siostra, również chora na trąd. Dowiaduje się wtedy, że naprawdę ma na imię Pierre, a jego rodzice zmarli na tę samą chorobę. Aby oszczędzić siostrze widoku jego zdeformowanej twarzy, odgradza się od niej, choć sama jej obecność działa na niego kojąco.
Jedynym innym towarzyszem Lebbroso jest pies Miracolo, który swobodnie przemieszcza się między wieżą a miastem. Po śmierci siostry, gdy pies zostaje ukamieniowany przez mieszkańców, Lebbroso przeżywa głęboki kryzys. Zaczyna wątpić w sens swojego istnienia i bluźnić przeciwko Bogu, rozważając nawet samobójstwo.
