Geneza i motywacja zbrodni Raskolnikowa
Dostojewski czerpał inspirację do napisania "Zbrodni i kary" z własnych przeżyć na syberyjskiej katordze, gdzie poznał psychologię morderców. Akcja rozgrywa się w Petersburgu w 1865 roku, a później przenosi się na Syberię.
Rodion Raskolnikow decyduje się na zabicie lichwiarki z kilku powodów. Jego trudna sytuacja finansowa i brak pomocy z zewnątrz stanowią praktyczną motywację. Jednak głębiej leżą jego poglądy filozoficzne - racjonalny stosunek do świata i odrzucenie religii. Najbardziej niebezpieczna jest jego wiara w teorię nadczłowieka Nietzschego, według której wybitne jednostki mają prawo przekraczać normy moralne.
Zbrodnia prowadzi do druzgocących konsekwencji dla Raskolnikowa. Wpada w gorączkę i majaczenia, rozważa samobójstwo, czuje wewnętrzną pustkę i wyobcowanie. Co ciekawe, początkowo nie żałuje swojego czynu, ale stopniowo zaczynają dręczyć go wyrzuty sumienia.
Czy wiesz? Samo nazwisko bohatera jest znaczące - "raskoł" oznacza rozłam, a "raskolnik" to odszczepieniowiec. Odzwierciedla to wewnętrzne rozdarcie postaci i jej oderwanie od społecznych norm.
