Czasowniki nieregularne
Czasowniki nieregularne we włoskim to te, które nie podlegają standardowym zasadom odmiany. Musisz je po prostu zapamiętać, ponieważ są bardzo często używane w codziennych rozmowach.
Czasownik essere (być) odmieniamy: io sono, tu sei, lui/lei è, noi siamo, voi siete, loro sono. Z kolei avere (mieć) przyjmuje formy: io ho, tu hai, lui/lei ha, noi abbiamo, voi avete, loro hanno.
Kolejny ważny nieregularny czasownik to fare (robić): io faccio, tu fai, lui/lei fa, noi facciamo, voi fate, loro fanno. Natomiast volere (chcieć) odmieniamy: io voglio, tu vuoi, lui/lei vuole, noi vogliamo, voi volete, loro vogliono.
💡 Wskazówka: Możesz zauważyć, że w każdym z tych czasowników forma dla "lui/lei" (on/ona) jest taka sama jak dla formalnego "Lei" (Pan/Pani)!





