Budowa czasu przeszłego Passato Prossimo
Passato prossimo tworzy się łącząc czasownik posiłkowy (essere lub avere w czasie teraźniejszym) z participio passato (formą przeszłą czasownika). Końcówki participio passato zależą od grupy czasownika:
- Czasowniki zakończone na -ARE → -ATO
- Czasowniki zakończone na -ERE → -UTO
- Czasowniki zakończone na -IRE → -ITO
Czasownika essere używamy z czasownikami oznaczającymi:
- ruch (andare, entrare, partire, arrivare)
- zmianę stanu (morire, nascere, diventare)
- wszystkie czasowniki zwrotne (np. svegliarsi)
- oraz z czasownikami: rimanere, restare, stare, cadere, piacere, succedere
⚠️ Uwaga! Gdy używasz essere jako czasownika posiłkowego, forma participio passato musi zgadzać się w liczbie i rodzaju z podmiotem zdania.
Czasownika avere używamy z:
- czasownikami nieoznaczającymi ruchu od punktu A do B
- czasownikami jak: ballare, correre, camminare
- większością pozostałych czasowników
Pamiętaj, że same czasowniki posiłkowe też mają swoje formy przeszłe: avere → avuto, essere → stato/a/i/e.

























