Podstawy potęgowania
Potęgowanie to po prostu szybki sposób zapisu mnożenia tych samych liczb. Liczba a^n składa się z podstawy i wykładnika - czytamy ją jako "a do potęgi n-tej".
Gdy wykładnik jest większy od 1, potęga oznacza iloczyn n czynników a. Na przykład: 2^3 = 2·2·2 = 8. Istnieją też szczególne przypadki: a^0 = 1 (dla a≠0) oraz a^1 = a. Potęgę drugą nazywamy kwadratem, a potęgę trzecią - sześcianem.
Przy potęgowaniu liczb ujemnych ważny jest nawias! Porównaj: ^2 = 16, ale -4^2 = -16. Ciekawą zasadą jest też to, że potęga liczby ujemnej daje wynik dodatni, gdy wykładnik jest parzysty , a wynik ujemny, gdy wykładnik jest nieparzysty .
Ciekawostka: Potęgowanie jest jednym z najstarszych działań matematycznych. Starożytni Egipcjanie używali potęg już ponad 4000 lat temu do obliczania powierzchni pól!



