Strona tytułowa

Wybrane wzory matematyczne na egzamin maturalny to oficjalny materiał przygotowany przez Centralną Komisję Egzaminacyjną. To twój najlepszy sprzymierzeniec podczas przygotowań do matury!

Ten zbiór wzorów zawiera wszystkie kluczowe formuły, które możesz potrzebować na egzaminie. Pamiętaj - te wzory będziesz mieć dostępne również podczas matury, więc warto się z nimi zapoznać już teraz.

💡 Wskazówka: Nie musisz uczyć się wszystkich wzorów na pamięć - ważniejsze jest zrozumienie, kiedy ich używać!

Zespół redakcyjny

Materiał został przygotowany przez doświadczonych matematyków i egzaminatorów z różnych ośrodków egzaminacyjnych w Polsce. W zespole znaleźli się między innymi specjaliści z CKE oraz okręgowych komisji egzaminacyjnych.

Recenzentami byli dr hab. Jan Jakóbowski z UWM oraz Agata Górniak, która przeprowadziła recenzję nauczycielską. Dzięki temu materiał jest sprawdzony zarówno pod kątem merytorycznym, jak i praktycznym.

💡 Warto wiedzieć: Materiał przeszedł dokładną weryfikację, więc możesz mu w pełni zaufać podczas przygotowań!

Spis treści

Wzory zostały podzielone na kluczowe działy matematyki maturalnej. Znajdziesz tu formuły dotyczące wartości bezwzględnej, potęg i pierwiastków oraz logarytmów.

Materiał obejmuje również silnie i współczynniki dwumianowe, wzór Newtona i wzory skróconego mnożenia. Nie zabrakło też działów dotyczących funkcji kwadratowej i ciągów.

Każdy dział zawiera najważniejsze wzory wraz z warunkami ich stosowania. To oznacza, że nie tylko dostaniesz gotową formułę, ale też dowiesz się, kiedy można jej użyć.

💡 Rada: Zapoznaj się ze spisem treści - pomoże ci szybko znaleźć potrzebne wzory podczas egzaminu!

Wartość bezwzględna, potęgi i pierwiastki

Wartość bezwzględna |x| to po prostu odległość liczby od zera na osi liczbowej. Jeśli x ≥ 0, to |x| = x, a jeśli x < 0, to |x| = -x.

Zapamiętaj kluczowe własności: |x| ≥ 0 zawsze, |x| = 0 tylko gdy x = 0, oraz |-x| = |x|. Dla działań mamy |x·y| = |x|·|y| i jeśli y ≠ 0, to |x/y| = |x|/|y|.

Potęgi definiujemy jako aⁿ = a·a·...·a (n razy). Pierwiastek arytmetyczny ⁿ√a to liczba, która podniesiona do potęgi n daje a. Pamiętaj, że √a² = |a|!

Wzory na potęgi działają dla a > 0 i b > 0: aʳ·aˢ = aʳ⁺ˢ, (aʳ)ˢ = aʳ·ˢ, (a·b)ʳ = aʳ·bʳ.

💡 Uwaga: Pierwiastki parzystego stopnia z liczb ujemnych nie istnieją w liczbach rzeczywistych!

Potęgi - ciąg dalszy i logarytmy

Dla potęg z wykładnikami ułamkowymi: a^$m/n$ = ⁿ√(aᵐ) gdy a ≥ 0. Gdy a > 0, to a^$-m/n$ = 1/ⁿ√(aᵐ).

Ważne dla nierówności: jeśli 0 < a < 1, to aˣ < aʸ oznacza x > y. Jeśli a > 1, to aˣ < aʸ oznacza x < y.

Logarytm log_a b to wykładnik, do którego trzeba podnieść a, żeby otrzymać b. Czyli log_a b = c wtedy i tylko wtedy, gdy aᶜ = b.

Podstawowe wzory logarytmów: log_a(x·y) = log_a x + log_a y, log_a$x/y$ = log_a x - log_a y, log_a(xʳ) = r·log_a x.

💡 Pamiętaj: Wzór na zmianę podstawy - log_b c = $log_a c$/$log_a b$ - bardzo przydatny!

Silnia i współczynnik dwumianowy

Silnia n! to iloczyn kolejnych liczb od 1 do n: n! = 1·2·3·...·n. Dodatkowo 0! = 1 z definicji.

Przydatny wzór: $n+1$! = n!·$n+1$ - ułatwia obliczenia!

Współczynnik dwumianowy C(n,k) = n!/$k!(n-k)!$ pokazuje, na ile sposobów można wybrać k elementów z n elementów.

Kluczowe wzory: C(n,0) = 1, C(n,1) = n, C(n,n) = 1, C(n,k) = C$n,n-k$. Bardzo przydatny jest też wzór Pascal'a: C(n,k) + C$n,k+1$ = C$n+1,k+1$.

💡 Wskazówka: Współczynniki dwumianowe są symetryczne - C(n,k) = C$n,n-k$!

Wzór dwumianowy Newtona i wzory skróconego mnożenia

Wzór dwumianowy Newtona pozwala rozłożyć $a+b$ⁿ na sumę wyrazów z współczynnikami dwumianowymi. Dla $a-b$ⁿ naprzemiennie zmieniają się znaki.

Wzory skróconego mnożenia to podstawa! $a+b$² = a² + 2ab + b², $a-b$² = a² - 2ab + b², $a+b$³ = a³ + 3a²b + 3ab² + b³.

Kluczowe rozkłady: a² - b² = $a-b$$a+b$, a³ - b³ = $a-b$$a² + ab + b²$, a³ + b³ = $a+b$$a² - ab + b²$.

Uniwersalny wzór: aⁿ - bⁿ = $a-b$$aⁿ⁻¹ + aⁿ⁻²b + ... + abⁿ⁻² + bⁿ⁻¹$.

💡 Rada: Wzory a² - 1 = $a-1$$a+1$ i a³ - 1 = $a-1$$a² + a + 1$ są bardzo często przydatne!

Funkcja kwadratowa - część 1

Wyróżnik Δ = b² - 4ac to klucz do zrozumienia funkcji kwadratowej f(x) = ax² + bx + c.

Wierzchołek paraboli ma współrzędne W = (p,q), gdzie p = -b/(2a), q = -Δ/(4a). Jeśli a > 0, ramiona skierowane ku górze, jeśli a < 0 - ku dołowi.

Liczba miejsc zerowych zależy od Δ:

• Δ > 0: dwa różne miejsca zerowe x₁,₂ = $-b ± √Δ$/(2a)
• Δ = 0: jedno miejsce zerowe x = -b/(2a)
• Δ < 0: brak miejsc zerowych

Postać kanoniczna: f(x) = a$x-p$² + q, gdzie (p,q) to wierzchołek.

💡 Pamiętaj: Znak przy a decyduje o kierunku ramion paraboli!

Funkcja kwadratowa - część 2 i ciągi arytmetyczne

Gdy Δ ≥ 0, funkcję kwadratową można zapisać w postaci iloczynowej: f(x) = a$x-x₁$$x-x₂$.

Wzory Vieta: jeśli równanie ax² + bx + c = 0 ma pierwiastki x₁, x₂, to x₁ + x₂ = -b/a i x₁·x₂ = c/a.

Ciąg arytmetyczny ma stałą różnicę r między sąsiednimi wyrazami. n-ty wyraz: aₙ = a₁ + $n-1$r.

Suma n początkowych wyrazów: Sₙ = $a₁ + aₙ$n/2 = $2a₁ + (n-1)r$n/2.

Własność środkowa: aₙ = $aₙ₋₁ + aₙ₊₁$/2 - każdy wyraz jest średnią arytmetyczną sąsiadów.

💡 Wskazówka: W ciągu arytmetycznym różnica między dowolnymi sąsiednimi wyrazami jest taka sama!

Ciągi geometryczne i procent składany

Ciąg geometryczny ma stały iloraz q między sąsiednimi wyrazami. n-ty wyraz: aₙ = a₁·qⁿ⁻¹.

Suma n początkowych wyrazów: Sₙ = a₁$1-qⁿ$/$1-q$ dla q ≠ 1, Sₙ = n·a₁ dla q = 1.

Własność środkowa: aₙ² = aₙ₋₁·aₙ₊₁ - każdy wyraz jest średnią geometryczną sąsiadów.

Suma nieskończonego ciągu geometrycznego: jeśli |q| < 1, to S = a₁/$1-q$.

Procent składany: kapitał po n latach Kₙ = K₀$1 + p/100$ⁿ, gdzie p to oprocentowanie w %.

Twierdzenia o granicach: granice można dodawać, odejmować, mnożyć i dzielić (gdy mianownik ≠ 0).

💡 Ważne: Nieskończona suma istnieje tylko gdy |q| < 1!