Podstawy Incoterms

Incoterms (International Commercial Terms) to nie przepisy prawa, ale uzanse handlowe - sprawdzone zwyczaje propagowane przez duże firmy. Wydawane są co dekadę przez Międzynarodową Izbę Handlową w Paryżu.

Te reguły regulują najważniejsze kwestie w handlu: koszty transportu, obowiązki przy dostawie, moment wykonania dostawy i przejście ryzyka. Nie dotyczą natomiast płatności ani przejścia własności towaru.

System składa się z 11 reguł oznaczanych trzyliterowymi kodami (jak EXW, FCA, DAP). Dwie z nich - CIF i CIP - wymagają obowiązkowego ubezpieczenia ze strony sprzedawcy.

Ważne: Ryzyko w dostawie oznacza możliwość uszkodzenia, utraty towaru lub opóźnienia - to kluczowe pojęcie w handlu międzynarodowym.

EXW $Ex-Works$ to najbardziej korzystna formuła dla sprzedawcy - kupujący ponosi prawie wszystkie koszty i ryzyko. Sprzedawca tylko udostępnia towar w swoim magazynie.

DAP (Delivered At Place) oznacza, że sprzedawca pokrywa transport i ryzyko do uzgodnionego adresu. Towar jest dostarczony, gdy znajdzie się pod adresem i będzie gotowy do rozładunku.

Kluczowe reguły Incoterms

DDP (Delivered Duty Paid) to przeciwieństwo EXW - sprzedawca ponosi niemal całą odpowiedzialność, włącznie z odprawą celną i opłatami celnymi. To maksymalne obciążenie dla sprzedawcy.

CIP (Carriage and Insurance Paid To) wymaga od sprzedawcy opłacenia transportu i ubezpieczenia towaru. Poziom ochrony musi być maksymalny zgodnie z Klauzulą A.

FCA (Free Carrier) oznacza, że sprzedawca przekazuje towar przewoźnikowi kupującego w ustalonej lokalizacji i przygotowuje go do eksportu.

Pamiętaj: W regułach morskich (FAS, FOB, CFR, CIF) ryzyko przechodzi na kupującego w momencie, gdy towar znajdzie się przy statku lub na statku.

FOB (Free On Board) i CFR (Cost and Freight) dotyczą wyłącznie transportu wodnego. Przy FOB sprzedawca ponosi koszty do załadowania na statek, przy CFR dodatkowo płaci za transport do portu przeznaczenia.

DPU (Delivered at Place Unloaded) to jedyna reguła, w której sprzedawca musi rozładować towar. Miejscem może być dowolna lokalizacja - zadaszona lub nie.

Podział kosztów i praktyczne zastosowanie

Tabela podziału kosztów pokazuje jasno, kto za co płaci przy każdej regule. EXW obciąża kupującego najbardziej, DDP - najmniej. Sprzedawca oznaczony jest literą "S", kupujący - "K".

Transport wodny ma specjalne reguły: FAS, FOB, CFR, CIF. Wszystkie inne można stosować przy każdym rodzaju transportu.

CIF (Cost, Insurance and Freight) wymaga minimalnego ubezpieczenia na 110% wartości faktury. Jeśli kupujący chce lepsze pokrycie, płaci za nie dodatkowo.

Wskazówka: Wybór odpowiedniej reguły Incoterms wpływa bezpośrednio na końcową cenę towaru - każda zmiana oznacza przesunięcie kosztów między stronami.

W praktyce kalkulacja ceny polega na dodawaniu kolejnych kosztów do ceny EXW. Na przykład: EXW + transport + ubezpieczenie + odprawa celna = kolejna formuła.

Alternatywne systemy i ubezpieczenia

RAFTD (Revised American Foreign Trade Definitions) to amerykański system, który praktycznie wyszedł z użycia. Główna różnica: posiada 6 odmian reguły FOB, podczas gdy Incoterms mają tylko jedną.

Combiterms to formuła opracowana wspólnie przez ICC i FIATA, dotycząca transportu kontenerowego i kombinowanego. Podobnie jak Incoterms, nowelizowana jest co 10 lat.

Instytutowe Klauzule Ładunkowe (ICC) to 200-letni brytyjski system ubezpieczeń ładunków. Dzielą się na trzy poziomy: A (najszerszy zakres), B (pośredni), C (najwęższy).

Ważne: Klauzula A pokrywa wszystkie ryzyka z wyjątkiem wymienionych wyłączeń, klauzula C tylko podstawowe ryzyka jak pożar czy zatonięcie.

W regułach CIP stosuje się klauzulę A, w CIF - klauzulę C. To istotna różnica w poziomie ochrony ubezpieczeniowej.

Odprawa celna przy imporcie wymaga zgłoszenia celnego, dokumentacji (faktury, specyfikacje, pozwolenia) oraz uiszczenia należności celnych i podatkowych.

Kalkulacje praktyczne

Kalkulacja cen eksportowych to proces dodawania kolejnych kosztów do ceny EXW. Każda formuła Incoterms ma swoją specyfikę - musisz dokładnie wiedzieć, które koszty wliczać.

Przykład: Koszt produkcji 200 000 zł + marża 20% = EXW 240 000 zł. Dodając transport (130 zł) otrzymujemy FCA 240 130 zł.

Transport kolejowy i morski generują dodatkowe koszty: załadunek, przewoźne, ubezpieczenie. Ubezpieczenie często liczy się jako procent wartości towaru (2-3%).

Praktyczna rada: Zawsze konstruuj kalkulacje w arkuszu kalkulacyjnym - ułatwi to porównywanie ofert i szybkie przeliczenia przy zmianie kursów walut.

Cło importowe nalicza się od wartości towaru na bazie konkretnej formuły (często DAP). W przykładzie rosyjskim: 20% od wartości DAP Sankt Petersburg.

Ostateczna cena DDP uwzględnia wszystkie koszty włącznie z cłem. To najdroższa, ale najbezpieczniejsza opcja dla kupującego - nie ma żadnych niespodzianek kosztowych.

Zadania praktyczne

Rozwiązywanie kalkulacji Incoterms to kluczowa umiejętność w handlu zagranicznym. Zaczynaj zawsze od ceny EXW $koszt produkcji + marża + opakowanie$.

W zadaniu z Kazachstanem: EXW = 60 000 EUR + 25% marży + 2 000 EUR opakowania = 77 000 EUR. Każdy kolejny krok dodaje określone koszty.

Transport kolejowy wymaga uwzględnienia: załadunku, przewoźnego, ubezpieczenia. CIP różni się od CPT tylko dodatkowym ubezpieczeniem (2% wartości ładunku).

Pamiętaj: DDP to zawsze najdroższa opcja, bo obejmuje dodatkowo cło importowe - często 15-20% wartości towaru.

Praktyczne ćwiczenia pokazują, jak znacznie różnią się ceny przy różnych formułach. Od EXW 77 000 EUR do DDP 104 241,5 EUR - różnica ponad 27 000 EUR!

Opanowanie kalkulacji Incoterms otwiera drzwi do kariery w handlu zagranicznym. To nie tylko teoria - to narzędzie, którego używają codziennie eksporterzy na całym świecie.