Szkielet i środowiska poruszania się zwierząt
Szkielet pełni kluczową rolę w procesie poruszania się, zapewniając punkt przyczepu dla mięśni. Szkielet zewnętrzny występuje u bezkręgowców i dodatkowo chroni organizm przed niekorzystnymi warunkami środowiska. Z kolei szkielet wewnętrzny, charakterystyczny dla kręgowców, również stanowi miejsce przyczepu mięśni oraz chroni narządy wewnętrzne.
Środowisko ma ogromny wpływ na sposób poruszania się zwierząt. W wodzie, która ma dużą gęstość, większość organizmów ma opływowy kształt ciała, co zwiększa efektywność ruchu. Na lądzie, gdzie powietrze stawia mniejszy opór, zwierzęta wykształciły różne sposoby lokomocji: pełzanie, skakanie, kroczenie (bieganie) oraz lot.
Lot może przybierać dwie formy. Lot czynny wymaga ciągłej pracy mięśni i stałego nakładu energii - wykorzystują go owady, ptaki i nietoperze. Natomiast lot bierny (ślizgowy) nie wymaga ciągłego ruchu mięśni i jest charakterystyczny dla niektórych gatunków płazów, gadów i ssaków.
Warto zapamiętać: To środowisko życia w dużej mierze determinuje, jaki typ poruszania się jest najbardziej efektywny dla danego zwierzęcia. Dlatego organizmy wodne mają zazwyczaj opływowy kształt ciała, a zwierzęta latające - lekką budowę!