Ruch u zwierząt
Zwierzęta wykształciły dwa główne sposoby poruszania się: ruch rzęskowy (oparty na ruchu rzęsek i wici) oraz ruch mięśniowy. Za ruch rzęskowy odpowiada białko kurczliwe - tubulina, budująca rzęski i wici u organizmów eukariotycznych.
Ruch mięśniowy może być lokomotyczny (przemieszczanie całego ciała) lub obejmować tylko określone części ciała (np. do chwytania pokarmu czy komunikacji). W ruchu mięśniowym uczestniczą komórki i włókna mięśniowe zawierające miofilamenty aktynowe i miozynowe, które przesuwając się względem siebie, powodują skurcz mięśnia.
Układ ruchu u zwierząt jest różny w zależności od grupy. U większości bezkręgowców występują mięśnie gładkie tworzące wór powłokowo-mięśniowy, często współdziałający z płynem w formie hydroszkieletu. U stawonogów i kręgowców za ruchy ciała odpowiadają mięśnie poprzecznie prążkowane przyczepione do szkieletu, który może być zewnętrzny (u bezkręgowców) lub wewnętrzny (u kręgowców).
Ciekawostka! Meduzy poruszają się ruchem odrzutowym, wyrzucając wodę spod parasola dzięki rytmicznym skurczom całego ciała - to naturalna "napędzana strumieniowo" forma lokomocji!
W środowisku wodnym zwierzęta poruszają się na różne sposoby: skorupiaki wykonują ruchy wiosłowe, ryby wykorzystują silnie umięśniony ogon, a płetwonogie pływają za pomocą wiosłowatych kończyn. W środowisku lądowym występuje pełzanie, skakanie, chodzenie oraz bieganie. Lot natomiast może być czynny (wymagający ciągłego nakładu energii) lub bierny (szybowy, wykorzystujący prądy powietrzne).
