Rzeźbotwórcza działalność wiatru
Intensywność procesów eolicznych zależy od wielu czynników. Siła, kierunek i prędkość wiatru wpływają na jego zdolność transportową - silniejszy wiatr może przenosić większe ziarna na dalsze odległości! Ważna jest też podatność podłoża - suchy, drobny piasek i pył są najłatwiej wywiewane.
Procesy eoliczne są hamowane przez wilgotność (zwiększa spoistość ziaren) oraz roślinność (chroni podłoże). Dlatego w suchym klimacie, gdzie roślinność jest skąpa, wiatr ma największą siłę rzeźbotwórczą. Nasze działania, jak wycinka lasów czy intensywne rolnictwo, mogą nasilać te procesy.
Niszcząca działalność wiatru przejawia się głównie przez deflację i korazję. Deflacja to wywiewanie luźnych cząstek mineralnych z powierzchni. Korazja natomiast polega na ścieraniu i ryciu powierzchni skał przez przenoszone ziarna - działa najintensywniej do 30 cm nad ziemią!
💡 Ciekawostka: Formy powstałe przez deflację to m.in. misy deflacyjne (rozległe zagłębienia) i ostańce (pagórki o stromych stokach). Gdy wiatr wywieje drobny materiał, pozostawiając tylko większe fragmenty skalne, powstaje bruk deflacyjny.
