Kampania polska
Wszystko zaczęło się od prowokacji. 31 sierpnia 1939 roku Niemcy przeprowadzili tzw. Prowokację Gliwicką - przebrani w polskie mundury zaatakowali niemiecką rozgłośnię, by stworzyć pretekst do wojny.
Plany wojenne obu stron różniły się diametralnie. Polski plan "Z" zakładał przyjęcie pierwszego uderzenia i czekanie na pomoc sojuszników. Niemcy przygotowali "Fall Weiss" - atak z trzech kierunków mający na celu szybkie okrążenie polskiej armii. Kluczem do niemieckich sukcesów był Blitzkrieg (wojna błyskawiczna) - nowa taktyka oparta na szybkich atakach pancernych i lotniczych.
Wojnę obronną Polski można podzielić na trzy fazy. Pierwsza (1-6 września) to walki graniczne, podczas których Francja i Wielka Brytania wypowiedziały wojnę Niemcom, ale nie przyszły z realną pomocą. W drugiej fazie (7-17 września) toczyły się bitwy pod Wizną (polskie Termopile) i pierwsze ataki na Warszawę. Trzecia faza zaczęła się 17 września, gdy ZSRR zaatakował Polskę od wschodu, używając pretekstu "upadku państwa polskiego".
⚠️ Warto zapamiętać! Mimo heroicznej obrony takich miejsc jak Westerplatte (dowódca: major Henryk Sucharski) czy poczta w Gdańsku, Polska musiała ulec przewadze wroga. Ostatnią jednostką walczącą z Niemcami był oddział majora Henryka Dobrzańskiego "Hubala".



































