Wyprawy Portugalczyków
Portugalia, położona nad Atlantykiem, jako pierwsza rozpoczęła systematyczne wyprawy odkrywcze. Dotknięta kryzysem gospodarczym, szukała nowych źródeł dochodów, a kluczową rolę odegrał książę Henryk Żeglarz - promotor i organizator ekspedycji.
Przełomowa wyprawa Bartolomeu Diasa w 1487 roku dotarła do Przylądka Dobrej Nadziei (początkowo nazwanego Przylądkiem Burz), otwierając drogę do Indii. Następnie Vasco da Gama odkrył morską drogę do Indii, płynąc wokół Afryki.
Równolegle Hiszpania wysłała Krzysztofa Kolumba, Genueńczyka, który w latach 1492-1493 dotarł do wybrzeży Ameryki, myśląc, że dopłynął do Indii. Później Amerigo Vespucci udowodnił, że odkryte ziemie są nowym kontynentem (stąd nazwa Ameryka).
Największym osiągnięciem było opłynięcie Ziemi przez wyprawę Ferdynanda Magellana (Portugalczyka w służbie hiszpańskiej), który odkrył cieśninę nazwaną później jego imieniem. Choć sam Magellan zginął na Filipinach, jego wyprawa potwierdziła kulistość Ziemi.
W 1494 roku w Traktacie w Tordesillas Hiszpania i Portugalia podzieliły między siebie nowo odkryte ziemie: Afryka przypadła Portugalczykom, a Ameryka Hiszpanom. W 1529 roku w Traktacie w Saragossie ustalono podział stref wpływów na Pacyfiku.
💡 Zapamiętaj: Karawela - jednopokładowy żaglowiec, była kluczowym statkiem używanym podczas odkryć geograficznych, zapewniającym możliwość długich podróży i manewrowania w nieznanych wodach.