Reforma Gregoriańska i Kryzys Kościoła w Średniowieczu
W XI wieku Kościół katolicki stanął przed poważnym kryzysem, który doprowadził do reformy gregoriańskiej. Głównym problemem była inwestytura świecka - praktyka mianowania biskupów przez władców świeckich. Dodatkowo szerzyła się symonia (sprzedawanie stanowisk kościelnych) oraz nikolaizm (małżeństwa duchownych).
Definicja: Reforma gregoriańska - szereg zmian w Kościele katolickim zainicjowanych przez papieża Grzegorza VII w XI wieku, mających na celu uniezależnienie Kościoła od władzy świeckiej.
Przełomowym momentem był pontyfikat Grzegorza VII , który w dokumencie Dictatus Papae zawarł program reform. Zakładał on supremację władzy papieskiej nad świecką oraz całkowitą niezależność Kościoła. Wprowadzono też celibat duchownych i zakaz symonii.
Reforma doprowadziła do konfliktu z cesarzem Henrykiem IV, znanego jako spór o inwestyturę. Kulminacyjnym momentem było upokorzenie cesarza w Canossie w 1077 roku, gdzie musiał prosić papieża o przebaczenie. Spór zakończył się dopiero konkordatem wormackim w 1122 roku.











































