Konstytucja marcowa - fundament nowego państwa
Konstytucja marcowa z 1921 roku to dokument, który ukształtował ustrój II Rzeczypospolitej na najbliższe lata. Jej twórcami byli głównie politycy z endecji, którzy celowo ograniczyli uprawnienia prezydenta - obawiali się bowiem, że Józef Piłsudski może zdobyć ten urząd.
Najważniejszą decyzją było ustanowienie w Polsce republiki z klasycznym trójpodziałem władzy. Władza ustawodawcza należała do parlamentu złożonego z sejmu i senatu, które razem tworzyły Zgromadzenie Narodowe wybierające prezydenta.
Władza wykonawcza była podzielona między prezydenta (wybieranego na 7 lat) i rząd, przy czym prezydent miał mocno ograniczone kompetencje. Władza sądownicza pozostała niezależna.
Pamiętaj: Konstytucja gwarantowała obywatelom podstawowe prawa - nienaruszalność mienia, wolność wyznania i równość bez względu na płeć czy pochodzenie!



































