Sprawa Polska w Czasie I Wojny Światowej
Okres I wojny światowej był kluczowym momentem dla sprawy polskiej podczas I wojny światowej. W tym czasie wykształciły się dwie główne orientacje polityczne: prorosyjska reprezentowana przez Narodową Demokrację Romana Dmowskiego oraz proaustriacka, której przewodził Józef Piłsudski z Polską Partią Socjalistyczną.
Definicja: Orientacja prorosyjska zakładała zjednoczenie ziem polskich pod berłem cara i stopniowe dążenie do niepodległości, podczas gdy orientacja proaustriacka widziała w Rosji głównego wroga i dążyła do wywołania powstania w zaborze rosyjskim.
Legiony Polskie stanowiły najważniejszą polską formację zbrojną podczas wojny. Powstały w sierpniu 1914 roku z inicjatywy Józefa Piłsudskiego, który przekształcił organizacje strzeleckie w regularne oddziały wojskowe. Pierwsza Kompania Kadrowa, utworzona z połączenia Związku Strzeleckiego i Polskich Drużyn Strzeleckich, zapoczątkowała proces formowania Legionów.
Przykład: Najważniejsze bitwy Legionów Polskich to starcia pod Krzywopłotami (listopad 1914), Łowczówkiem (grudzień 1914) oraz słynna szarża pod Rokitną (1915).








































